Fotografie
Photographie

Charleroi


Fotografie » Shooting Days » Lokaties » Charleroi
Photographie » Shooting Days » Endroits » Charleroi

Charleroi moet je zeker bezoeken, ik heb het al vaker gedaan en ben altijd heelhuids weergekeerd. D'en auto, daartegenover, die kreeg het zwaar te verduren: putten in het wegdek, steenslag, rommel,... Een zone dertig moeten ze niet voorzien, je rijd automatisch maar aan dertig in de stad.

Een hoofdweg. Winkels die sinds de jaren 1970 niet meer vernieuwd zijn geweest, electrozaken die broodroosters verkopen van bedrijven die al lang niet meer bestaan. Die broodroosters zouden niet misstaan in een museum, niet in een winkel. Een vergrijsde reklamebord voor ACEC televisies. Mensen die op de dood wachten, sigaretten roken en een pintje op café drinken. Een zatlap die niet kan wachten slalomt over de straat, maar hij heeft pech, niemand kan hier snel rijden. De jeugd heeft dode ogen en rijd zonder helm op een brommer.

Charleroi is stilgevallen. Een deel van de stad in de jaren 1970, andere delen later. Caterpillar Gosselies, dat was in 2016. Op Google Earth zie je de werken aan de ring die al jaren bezig zijn. In al die jaren zijn de wooncontainers nog niet verplaatst geweest. Er groeien struiken midden op de ring.

Maar er is iets dat mij altijd al opgevallen heeft, hoe de mensen er ongelofelijk vriendelijk zijn. Charleroi is Limburg in Wallonië. De mensen hebben geen dikke nek zoals in Luik (of Antwerpen). Ik was aan het babbelen met een gepensioneerde staalwerker en hij bood mij spontaan een glaasje peket en een boterham aan. Mensen in Brugge kunnen soms ook vriendelijk zijn, maar het is niet hetzelfde. In Brugge zijn het boeren die proberen vriendelijk te zijn, en dat lukt aan geen kanten.


La cokerie, ou ce qu'il en reste
Contrairement à Liège, la sidérurgie carolorégienne avait comme avantage que tout était plus ou moins centralisé. La cokerie, le haut fourneau, l'aciérie, la tour de refroidissement: il ne fallait pas envoyer la fonte en fusion d'un coté de la ville à l'autre comme à Liège.

Charleroi vaut la peine d'être visitée, c'est une mine d'or pour les photographes d'urbex. Mais faites attention aux trous dans les routes, aux pavés qui manquent, aux ornières,... Pas besoin de faire une zone-30, tout le monde est forcé de rouler au pas pour ménager les amortisseurs.

La rue principale. Des magasins qui n'ont plus été remis à jour depuis 1970, des magasins d'électro qui vendent des appareils de fabricants qui n'existent plus depuis belle lurette. Une affiche pour un téléviseur ACEC. Les gens attendent la mort, la cloppe au bec et une bière devant leur nez. Même les jeunes ont des yeux sans avenir et des visages sans vie.

Charleroi est morte. Une partie dans les années 1970, une partie plus tard. Caterpillar c'était en 2016. Sur Google Earth tu vois les travaux du ring de Charleroi, et bien je peux te dire que les conteneurs d'habitations, ils ne les ont pas déplacés en 5 ans. Il y a des buissons qui poussent au milieu du ring.

Et pourtant, les gens de Charleroi sont incoyablement gentils, il n'y a pas de comparaison possible avec Liège ou Bruxelles. J'étais en discussion avec un ancien métallo et il m'a directement offert un verre d epeket et une de ses tartines. Ce n'est pas quelque chose qui se passerait à la cote belge.


Première photo du livre
Souriez, vous êtes photographiés

Ik ben in contact gekomen met het boek van Stephan Vanfleteren toen ik het musée de la photographie bezocht in 2015, er was toen een tentoonstelling met foto's uit het boek. Wat mij toen stoorde, was dat het boek geen toekomstbeeld gaf, niets om naar uit te kijken, alles was grijs en grauw. Niet verwonderlijk dat Paul Magnétique niet opgezet was met de tentoonstelling en het boek.

En toch, de foto's tonen echt het leven in Charleroi. Damprémy was vroeger de betere buurt van de stad, huisjes met een voortuin en kronkelende straatjes, waar de meestergasten en artisans woonden. Al het vensterglas van Belgïe werd vroeger in Dampremy gemaakt, maar het is duidelijk niet meer het geval en veel mensen weten nog niet dat buitenlandse fabrieken ook vensterglas leveren.

De mensen die op café zitten voor een half-lege pint, da's ook Charleroi. Zulke cafés, je ziet er meer in Charleroi dan in gans Vlaanderen.


De cokesfabriek, of wat er van overblijft
In tegenstelling met Luik was de staalnijverheid mooi gecentraliseerd: de cokesfabriek, de hoogoven, de staalfabriek, de koeltoren. Het was niet nodig het gloeiend hete gietijzer van de ene kant van de stad naar de andere kant te sturen.

J'avais déjà vu des photos du livre lors de l'exposition donnée en 2015 au musée de la photographie. Ce qui m'a surtout frappé, c'est le manque absolu d'avenir. Les gens ont les yeux ternes et les citernes s'écaillent. Pas étonnant que Paul Magnétique n'était pas très content.

Et pourtant, les photos du livre montrent Charleroi comme elle est. Dampremy était à l'apoque un quartier de petits artisants, de chefs d'ateliers et de petits commerces. Des rues qui serpentent et des petits jardins. Damprémy était le plus gros producteur de verre à vitre. Je crois que la plupart des habitants du quartier ne savent pas que des fabricants étrangers ont repris la production.

Les gens assis au café avec une demi pinte devant eux, c'est tout à fait Charleroi. On y trouve plus de petits cafés que dans toute la Flandre.


Tour de refrtoidissement - Koeltoren

Le livre reprend les deux tours de refroidissement les plus connues de la ville (on en trouve de nombreuses photos sur les sites consacrés à l'urbex), celle de la centrale thermique de Monceau-sur-Sambre et celle de Marchienne-au-Pont près de Carsid. Et dans le livre, ben oui, les deux photos sont tristes.

De twee meest bekende koeltorens van de stad zijn aanwezig in het boek, de koeltoren van de oude electriciteitscentrale in Monceau-sur-Sambre en die van Marchienne-au-Pont nabij Carsid. Je kan heelwat mooiere foto's van de koeltorens aantreffen op het net. De foto's in het boek zijn treurig.

CHARLEROI
IL EST
CLAIR
QUE
LE GRIS
EST
NOIR

Carsid en 2016, la cokerie

De cokesfabriek van Carsid, 2016

De electriciteitscentrale van
Monceau-sur-Sambre

La centrale électrique de
Monceau-sur-Sambre

Hensies
Ancien charbonnage et écluse
Oude steenkoolmijn en sluizencomplex

Bois du Cazier
Musée consacré à la catastrophe minière
(un fotoshoot y est possible)

Museum gewijd aan de mijnramp van 1956
(mogelijkheid tot fotoshoots)

Le livre de photos content un texte publié aussi bien en français qu'en néerlandais. Je reconnais ma jeunesse, les colonies de vacances "Pays de Charleroi" où les enfants venaient l'été reprendre des forces, et ce jusque dans les années 1970.


La photo "Souriez" est de Stephan Vanfleteren, les autres sont de moi.


Ce qui me gène, c'est qu'on voit des photos floues dans le livre (flou de bougé). Il suffit qu'une photo soit floue pour que ce soit de l'art. Les critiques sont dithyrambiques, on recherche une signification profonde et cachée. Pas pour moi, une photo floue, c'est une photo ratée, une dépense inutile de papier. Une telle photo ne me fait penser qu'à une seule chose, que le photographe devrait acheter un nouvel appareil.

Het fotoboek bevat een tekst in het nederlands en het frans. Het lijkt wel mijn jeugd die er beschreven is, met een vakantiecolonie "Pays de Charleroi" vol zonevreemde kinderen. Ze kwamen aan de kust tijdens de schoolvakanties om weer aan te sterken.


De foto "Souriez!" is gemaakt door Stephan Vanfleteren, de andere foto's zijn van mij.


Wat mij in het boek stoort zijn de onscherpe foto's (bewegingsonscherpte). Het volstaat blijkbaar dat een foto niet echt goed scherp is om over kunst te spreken. Voor mij is een onscherpte foto een mislukte foto, papierverspilling. Recensenten zullen in het lang en in het breed de betekenis van die onscherpte bespreken, een geheime boodschap zoeken. Bij mij komt maar één gedachte in mij op: de fotograaf zou beter een nieuw toestel kopen.

De vignetering is niet gefotoshopt, maar is eigen aan de Sigma ƒ/4 24-105. Ik hòù van die lens, nog meer dan van Charleroi!

La vignette présente sur mes photos est d'origine, grâce à l'optique Sigma ƒ/4 24-105

Paginas die volgens Google je zouden kunnen interesseren