Fotografie

Vogelsang


Fotografie » Samenwerkingen | Lokaties » Vogelsang » Kamp Vogelsang

De tweede wereldoorlog is pas over of de koude oorlog begint. De europese landen moeten zich beschermen tegen de sovjettroepen.

België krijgt een corridor toegewezen, 60km breed en 250km lang, gaande van België tot aan de grens met de DDR, de Democratische Republiek Duitsland.

De geschiedenis van Vogelsang (Ordensburg Vogelsang tot Internationaler Platz) wordt hier besproken. Op dezer pagina beperken we ons op de Belgische Strijdkrachten in Duitsland.


RIAS BERLIN en MÜNCHEN AFN... Wie weet nog wat deze zenders betekenen?

Rundfunk im amerikanischen Sektor (612kHz) was een radiozender in het amerikaans deel van Berlijn. De uitzendigen gebeurden in het Duits specifiek voor de inwoners van de DDR, het deel van Duitsland dat achter het ijzeren gordijn lag.

AFN (American Forces Network) was een zender voor de amerikaanse strijdkrachten in Europa (en in Duitsland in het bijzonder). De uitzendingen waren in het engels, maar de programma's waren zeer populair na de tweede wereldoorlog wegens de muziekkeuze die toen vooruitstrevend was: jazz, blues, rock 'n' roll,...

Maar ook de DDR had een aantal zenders op de lange golf en de middengolf (de aanduiding was echter enkel te vinden op radiotoestellen uit het oostblok). De corresponderende communistische zender heette Stimme der DDR. De russen hadden ook programma's voor hun troepen, namelijk Radio Wolga (261kHz).

Het is spijtig dat er in de geschiedenis van het Kamp er zo weinig aandacht is voor de belgische strijdkrachten. Hoe lang heeft het nazisme stand gehouden? Ochottekes, een tiental jaren, terwijl de belgen 50 jaar in het kamp hebben gewoond. Zonder de aanwezigheid van het belgisch leger zou het kamp niet meer mestaan.

Na de tweede wereldoorlog blijven er geallieerde troepen in Duitsland achter. De oorspronkelijke bedoeling was te voorkomen dat Duitsland opnieuw een oorlog zou starten, maar al snel wordt de nieuwe vijand de Sovjetunie.

Kamp Vogelzang ligt in de belgische zone (zie artikel hiernaast) en wordt aan het belgisch leger toevertrouwd. De belgen herstellen het complex en nemen die dan in gebruik. De gebouwen hebben relatief weinig geleden onder de oorlog. Een tweetal logementsgebouwen (Kameradschaftshäuser) werden in de oorlog beschadigd en zijn niet heropgebouwd.

De Belgische Strijdkrachten in Duitsland worden soms "de 10de provincie" genoemd. Kamp Vogelsang heeft een eigen infirmerie, een tandarts, een school, een kerk, een postkantoor,...

De funderingen van het "Haus des Wissens" worden gebruikt voor de bouw van de Van Dooren caserne die onderdak kan bieden aan 900 militairen. Het Huis der Wetenschappen zou zich moeten uitstrekken tot het auditorium, waarvan er na de oorlog ook enkel funderingen acherblijven. Dit geeft een idee van de afmetingen van het gebouw!

De bouw van het auditorium wordt echter voortgezet na de oorlog volgens de originele plannen van Clemens Klotz uit 1938, vandaar het binnenpleintje. Het auditorium wordt een cinemazaal voor de militairen. De cinemazaal wordt niet meer gewijzigd na de bouw in de jaren 1950 en het geeft een beld van een cinemazaal uit die tijd. De cinemazaal wordt daarom geklasseerd.

De bioskoop werd door de belgen de crypte genoemd, vanwege zijn lager gelegen positie.

Een pompstation wordt eveneens gebouwd in de typische stijl van de jaren '50. Met de cinemazaal is dit één van de weinige overblijfselen uit de architectonische stijl van de na-oorlogse jaren en de pompstation wordt ook geclasseerd als historisch monument.

Langs de baan naar Vogelsang worden er ook campementen aangelegd, want het is onmogelijk alle militairen in Camp Vogelsang zelf te logeren. Dit waren de militairen die in opleiding waren voor een missie in het buitenland, maar het kamp werd ook internationaal gebruikt in het kader van de NATO. Militairen op bezoek logeerden in plaatstalen barakken (er zijn er nog een paar te zien langs de hoofdweg).

Het terrein had een oppervlakte van 55 hectare en was vooral een oeffenterrein (artillerie en tankwagens).

De caserne en de bijhorende gebouwen vormen een historisch geheel waarop bouwpromotoren geen grip hebben gehad: de laatste gebouwen werden opgericht in de jaren 1950 en zijn ondertussen niet veranderd.

Alle gebouwen worden behouden en men vindt er borden met nederlandse en franse tekst: school, infirmerie, enz. De caserne Van Dooren, het enige groot gebouw dat niet dateert van nazi-Duitsland zou misschien op termijn afgebroken moeten worden (maar de plannen zijn ondertussen weer opgeborgen).


Caserne Van Dooren


De hut van de hoofdsirene en de watertoren die ook als uitkijktoren gebruikt kon worden. De belgen hebben een klimmuur voor de militairen in een deel van de watertoren gebouwd. Boven de toren prijkt nog altijd één van de symbolen van de Belgische Strijdkrachten in Duitsland.


Alle gebouwen krijgen een nummer, zowel de gebouwen die door de duitsers aangelegd werden, alsook de gebouwen die later opgericht werden. De verschillende nummers zijn nog te zien op de gebouwen zelf.

Het gastenhuis K13 gebruikt het gebouw nummer 13, Redan genaamd tijdens de BSD (logement van de officieren).

De naam "Malakoff" wordt in het belgisch leger gebruikt als cachot (militaire gevagenis). Deze naam werd voor het eerst gebruikt in Leopoldsburg (Leograd pour les intimes). Hier wordt de naam gebruikt voor het volledig gebouw aan de ingang, waar ook de militaire politie in ondergebracht was.

Het is ook mogelijk de uitkijktoren te beklimmen (6€ in 2018), en daar merk je pas dat de gidsen heel weinig weten over de periode van de Belgische Strijdkrachten in Duitsland. Het lijkt ofr de duitsers meer beschaamd zijn van de periode van de BSD dan van de nazi-periode (overal vermeld als "NS", niet als "nazi").

Als de gids in de verte naar de kerktoren van Wollseifen wijst, dan vertelt hij erbij dat de belgen de inwoners van het dorp weggejaagd hebben na de oorlog. Neen, het waren de Engelsen die het gebied veroverd hadden en die de regio gingen gebruiken als centrale plaats voor hun legermateriaal.

"Rechts zie je de Victor-Neelsbrug, genaamd naar de laatste kampcommandant". Neen, Victor Neels was de 4de belgische kampcommandant (1970-1980), er zullen er nog 5 zijn na hem. Op de foto zie je ook de Fakkeldrager. Het terrein voor het monument werd door de belgen als parking gebruikt.

Belgische Strijdkrachten in Duitsland (BSD)

Na de tweede wsereldoorlog wordt de basis eerst door de engelsen, dan door de belgen gebruikt. De strijdkrachten die Duitsland van de nazi's hebben bevrijd zijn nog jaren in het land achter gebleven. Het belgisch leger is aanwezig in de Engelse zone, maar krijgt vrij spoedig een eigen zone in 1946. De Nato wordt in 1949 opgericht om een schild te vormen tegen de sovjettroepen. In 1955 wordt de Bondsrepubliek Duitsland lid van de NATO en het leger wordt omgevormd van een bezettingsleger naar een beschermingsleger. De duitser is niet langer de vijand. In de jaren 1950 zullen er tot 40.000 belgische soldaten aanwezig zijn in Duitsland.

Het is de eerste infanteriebrigade die in Duitsland gecaserneerd wordt. Dit is de bekende Brigade Piron die in Engeland opgericht werd tijdens de tweede wereldoorlog en België bevrijd heeft in 1944. De tekst op hun blazoen luidt SCUTUM BELGARUM, het schild van België. Zij moeten het vaderland beschermen tegen een mogelijke aanvan van de troepen van het Warschau-pakt.

De Belgische Strijdkrachten in Duitsland (BSD) werden vaak de 10° provincie genoemd en de families verblijven er voor lange tijd. Er waren scholen, apotheken, winkels aanwezig. De postkode van de strijdkrachten was 4090 om aan te geven dat de zone aangesloten was bij het Luikse.

Toen was de legerdienst verplicht en een aantal soldaten gaven er de voorkeur aan in Duitsland gestationneerd te worden zodat ze een kortere dienst moesten presteren. Een van de belangrijkste legerbasissen in Duitsland was die van Soest.

Op het einde van de koude oorlog wordt het aantal militairen verminderd en de legerbasissen sluiten de ene na de andere. Een aantal militairen die ondertussen een familie in Duitsland gesticht hebben blijven in Duitsland achter. De laatste soldaten verlaten Duitsland in 2005 (militaire basis van Vogelsang).

Paginas die volgens Google je zouden kunnen interesseren