Fotografie

Vogelsang


Fotografie » Shooting Days | Lokaties » Vogelsang » Algemeen

De tweede wereldoorlog is pas over of de koude oorlog begint. De europese landen moeten zich beschermen tegen de sovjettroepen.

België krijgt een corridor toegewezen, 60km breed en 250km lang, gaande van België tot aan de grens met de DDR, de Democratische Republiek Duitsland.

1- Ordensburg Vogelsang

Vogelsang was oorspronkelijk een opleidingskamp voor de duitse nazi-elite. De bouw begon in 1934 en de meeste paviljoenen waren klaar bij het begin van de tweede wereldoorlog. Het is nauwelijks geweten, maar dit kamp is één van de best bewaarde overblijfselen van de nazi-architectuur.

De bouw van de gebouwen langs de heuvels moet de progressie van de studenten voorstellen: ze beginnen in de barakken onderaan en klimmen zo alle echelons van de hierarchie. Bovenaan zijn er ruimtes voor de duitse elite (vergaderzalen en refter). Onderaan zijn er ook sportvelden aangelegd. Er is een gymnastiekzaal en een zwembad die nog steeds gebruikt worden.


Voor en tijdens de oorlog had je een uitzonderlijk zicht op de omgeving. Er waren geen bomen in de wijde omgeving: al het hout werd gebruikt tijdens de bouw en voor de verwarming. Tegenwoordig zijn er heel veel bomen, waardoor de gebouwen niet meer opvallen. Het monumentale gaat wat verloren.

Alle kampen (Ordensburg) werden gebouwd op plaatsen waar er vroeger niets stond. De nazis wilden een nieuwe wereldorde oprichten, en dit kon het best aangetoond worden door volledig nieuwe gebouwen neer te poten.

Er werden drie kampen gebouwd met een gelijkaardige funktie, de bedoeling was dat de leerlingen van de ene naar de andere kamp zouden overgaan en ervaring opdoen. De andere kampen waren Sonthofen in Beieren en Krössinsee in wat nu Polen is. Een vierde geplande Ordensburg is nooit gebouwd geweest. De opleiding ging over raszuiverheid, het uitvoeren van administratieve taken en leiding geven. Omdat de militaire scholen zo afgezonderd waren van het normale leven hadden de studenten eigenlijk geen al te praktische opleiding gekregen. Toen ze de opleidingscentra verlieten waren het geen jongeren meer, maar reeds volwassen mannen van in de 30.

Door de oorlog kregen de opleidingen een lage prioriteit. Het enorme "Haus des Wissens" (huis van de wetenschappen) bestaat enkel in de vorm van afbeeldingen. De funderingen van het gebouw werden gebruikt voor de aanleg van de caserne Van Dooren. De funderingen reikten tot aan het auditorium die deel moest uitmaken van het huis der wetenschappen. Het auditorium is nooit effektief gebouwd geweest, maar de funderingen ervan werden gebruikt voor de belgische cinemazaal: dit geeft je een idee hoe groot het gebouw had moeten worden!

De gebouwen werden meer gebruikt voor congressen van de duitse elite. Eigenlijk waren de gebouwen te mooi om als opleidingscentrum gebruikt te worden en er werden vaan hoge functionarissen van het nazi regime uitgenodigd. In Vogelsang werden er specifiek toespraken gehouden over de raszuiverheid.

Tijdens de oorlog werden de kampen omgebouwd tot infirmerie. Dankzij de zeer afgelegen ligging en lage militaire waarde werden de kampen nauwelijks gebombardeerd, pas in 1944 als het front dichterbij kwam werden de gebouwen gebombardeerd.

De mensen die de opleiding verlieten werden voornamelijk gebruikt als beheerders van de nieuwe verooverde gebieden in het Oosten, Polen en Ukraine. Ze zorgden voor huisvesting voor nieuwe duitse gezinnen (colonisatoren) door de joden op te sluiten in ghettos. Het waren geen echte militairen en ze stonden in slecht daglicht bij de Wehrmacht, maar ook bij de lokale bevolking. Ze waren de administratieve arm van de SS.

Ordensburg Vogelsang was gelegen buiten de bebouwde wereld en alles moest aangevoerd worden. Er was personeel die voor de maaltijden en het onderhoud zorgde. Deze mensen leefden in een gebouw aan de zijkant van het kamp (met toen een heel mooi zicht op de omgeving). Tijdens de periode van de Belgische Strijdkrachten in Duitsland werd dit gebouw gebruikt door de officieren die zo een beetje afzondering konden hebben.


Ihr seid die Fackelträger der Nation.
Ihr tragt das Licht des Geistes voran im Kampfe für Adolf Hitler
De bouwkundige restanten van de nazis zijn nooit opgeruimd geweest. De fakkeldragen is een bekend symbool in het nazi-pantheon. Het plein waar de fakkeldrager staat werd gebruikt als parking door de belgische strijdkrachten. Een deel van de tekst is verwijderd geweest.

2- Militaire basis Camp Vogelsang

Na de tweede wereldoorlog blijven er geallieerde troepen in Duitsland achter. De oorspronkelijke bedoeling was te voorkomen dat Duitsland opnieuw een oorlog zou starten, maar al snel wordt de nieuwe vijand de Sovjetunie.

Camp Vogelzang ligt in de belgische zone (zie artikel hiernaast) en wordt aan het belgisch leger toevertrouwd. De belgen herstellen het complex en nemen die dan in gebruik. De gebouwen hebben relatief weinig geleden onder de oorlog.

De funderingen van het "Haus des Wissens" worden gebruikt voor de bouw van de Van Dooren caserne die onderdak kan bieden aan 900 militairen. Het Huis der Wetenschappen zou zich moeten uitstrekken tot het auditorium, waarvan er na de oorlog ook enkel funderingen acherblijven. Dit geeft een idee van de afmetingen van het gebouw!

De bouw van het auditorium wordt echter voortgezet na de oorlog volgens de originele plannen van Clemens Klotz uit 1938, vandaar het binnenpleintje. Het auditorium wordt een cinemazaal voor de militairen. De cinemazaal wordt niet meer gewijzigd na de bouw in de jaren 1950 en het geeft een beld van een cinemazaal uit die tijd. De cinemazaal wordt daarom geklasseerd.

Een pompstation wordt eveneens gebouwd in de typische stijl van de jaren '50. Met de cinemazaal is dit één van de weinige overblijfselen uit de architectonische stijl van de na-oorlogse jaren en de pompstation wordt ook geclasseerd als historisch monument.

Langs de baan naar Vogelsang worden er ook campementen aangelegd, want het is onmogelijk alle militairen in Camp Vogelsang zelf te logeren. Dit zijn de militairen die in opleiding zijn voor een missie in het buitenland.

De caserne en de bijhorende gebouwen vormen een historisch geheel waarop bouwpromotoren geen grip hebben gehad: de laatste gebouwen werden opgericht in de jaren 1950 en zijn ondertussen niet veranderd.

Vanaf 2006 gaat het kamp open voor het publiek. Een gedeelte van de gebouwern wordt ingericht als museum en de vroegere cinemazaal wordt gebruikt als informatiecentrum over migranten en vluchtelingen. De vluchtelingen zelf worden niet ondergebracht in de caserne Van Dooren zoals oorspronkelijk de bedoeling was, maar in de nabijgelegen militair kampen.

Alle gebouwen worden behouden en men vindt er borden met nederlandse en franse tekst: school, infirmerie, enz. De caserne Van Dooren, het enige groot gebouw dat niet dateert van nazi-Duitsland zou misschien op termijn afgebroken moeten worden (maar dit is ook niet zeker of de plannen ook daadwerkelijk uitgevoerd zullen worden).


Caserne Van Dooren


3- Natuurgebied: Vogelsang IP

Het hele gebied (Vogelsang IP: Internationaler Platz) is tegenwoordig een natuurgebied met fiets- en voetpaden. Je kan Vogelsang met de auto bereiken voor een dagprijs van 4€ (3€ in 2016). Hoewel je buiten Vogelsang kan parkeren is het toch aangeraden om binnen te parkeren, want de afstand tussen de hoofdweg en Vogelsang is niet mis: ongeveer 3km. Het is enkel als je alléén Wollseifen zou willen bezoeken dat je je auto best zou parkeren aan het rondpunt aan de hoofdweg.

Tussen de hoofdweg en Vogelsang is er nog een tweede militaire kamp waar een aantal militairen gecaserneerd werden. Het kamp bestaat uit gelijke barakken en is niet toegankelijk voor het publiek. Het wordt nu gebruikt om er vluchtelingen in te onderbrengen.

Nagenoeg alle gebouwen van Vogelsang zijn in hun oorspronkelijke staat bewaard, dus nazi-gebouwen met franstalige en nederlandstaligen borden. Men kan direct het kamp van Vogelsang bereiken, maar om naar Wolllseifen te gaan moet men een wandelpad volgen vanaf de hoofdweg. Het terrein heeft een oppervlakte van ongeveer 45ha.

Er is een museum in één van de gebouwen (Vogelsang ten tijde van nazi-Duitsland en over het Eifelgebergte).

Een fotoshoot door Belgium Model Academy werd op Vogelsang gehouden tijdens de Shooting Days. Eind september 2016 zijn we opnieuw naar Vogelsang geweest, en we gaan er terug in ausustus 2017.


Zicht van één van de gebouwen die als hotel ingericht is

Een van de gebouwen van Vogelsang is nu ingericht als hotel. Volledig pension is mogelijk, en dit is ook aangeraden zodat we minder tijd verliezen want er zijn geen winkels in de buurt. Wij zullen de volgende shooting days van 2017 hier laten plaatsvinden: International Shooting Days Vogelsang.

Wollseifen

Het dorpje Wollseifen wordt op een aparte pagina besproken.

Belgische Strijdkrachten in Duitsland (BSD)

Na de tweede wsereldoorlog wordt de basis eerst door de engelsen, dan door de belgen gebruikt. De strijdkrachten die Duitsland van de nazi's hebben bevrijd zijn nog jaren in het land achter gebleven. Het belgisch leger is aanwezig in de Engelse zone, maar krijgt vrij spoedig een eigen zone in 1946. De Nato wordt in 1949 opgericht om een schild te vormen tegen de sovjettroepen. In 1955 wordt de Bondsrepubliek Duitsland lid van de NATO en het leger wordt omgevormd van een bezettingsleger naar een beschermingsleger. De duitser is niet langer de vijand. In de jaren 1950 zullen er tot 40.000 belgische soldaten aanwezig zijn in Duitsland.

Het is de eerste infanteriebrigade die in Duitsland gecaserneerd wordt. Dit is de bekende Brigade Piron die in Engeland opgericht werd tijdens de tweede wereldoorlog en België bevrijd heeft in 1944. De tekst op hun blazoen luidt SCUTUM BELGARUM, het schild van België. Zij moeten het vaderland beschermen tegen een mogelijke aanvan van de troepen van het Warschau-pakt.

De Belgische Strijdkrachten in Duitsland (BSD) werden vaak de 10° provincie genoemd en de families verblijven er voor lange tijd. Er waren scholen, apotheken, winkels aanwezig. De postkode van de strijdkrachten was 4090 om aan te geven dat de zone aangesloten was bij het Luikse.

Toen was de legerdienst verplicht en een aantal soldaten gaven er de voorkeur aan in Duitsland gestationneerd te worden zodat ze een kortere dienst moesten presteren. Een van de belangrijkste legerbasissen in Duitsland was die van Soest.

Op het einde van de koude oorlog wordt het aantal militairen verminderd en de legerbasissen sluiten de ene na de andere. Een aantal militairen die ondertussen een familie in Duitsland gesticht hebben blijven in Duitsland achter. De laatste soldaten verlaten Duitsland in 2005 (militaire basis van Vogelsang).


Belgische Strijdkrachten in Duitsland

Paginas die volgens Google je zouden kunnen interesseren