De laatste dag (eigenlijk de laatste nacht) konden de modellen zelf een CD branden met de foto's dat ze wensten. Dit is niet meer voor herhaling vatbaar: zo'n 30% van de foto's werden gewist (en ik had nog geen back-up gemaakt), terwijl het heel goede opnames waren —laat je nooit leiden door wat een model als "goed" ervaart, maar maak zelf je keuze.

We beginnen met de gewone portfolio-fotografie, iets wat een normale beroepsfotograaf voor de kost doet. Dit is eigenlijk het gemakkelijkst: laat het model gewoon poseren op een aangepaste plaats (niet teveel zonlicht, geen storende achtergrond). Eén van de modellen had trouwens een portfolio nodig.

Er werden zo weinig mogelijk regie-aanwijzingen gegeven, zodat het model natuurlijk poseert. Sommige foto's werden genomen zonder enige regie-aanwijzingen, bijvoorbeeld terwijl het model op zijn beurt wacht. Hoe minder het model poseert, hoe natuurlijker de foto's lijken, en hoe beter de foto is. Bij sommige plaatjes kan ik niet meer weten of het model effectief poseerde of stond te wachten (er werden meer dan 3000 foto's op 5 dagen genomen); dan is mijn doel bereikt.

Een volgend hoofdstuk is de backstage-fotografie, een soort veredelde vakantiefoto's (maar wel waarbij op de juiste lichtinval, compositie,… gelet wordt). Deze foto's hebben als kenmerk dat ze genomen werden buiten het kader van een fotosessie. Terwijl in de eerste reeks de kenmerken van een portfolio primeren, is hier vooral belangrijk het ogenblik zelf, de expressie van het moment.

Het onderwerp van de shooting was een nep-boysband. Echt fake is het niet, want een model had een mp-3 player bij en begon spontaan te dansen in de plaatselijke Carrefour. Vanaf dat ogenblik konden modellen ongegeneerd spullen uit de rekken halen vòòr de ogen van de kassiersters en door de kassa lopen zonder te betalen... Van de danssessie in de Auchamp-vestiging heb ik spijtig geen beelden!
Ik had het niet gemerkt, maar bij de laatste sessies werden we doorlopend in de gaten gehouden door twee gendarmes…

De leukste foto's zijn genomen voor of na de "effectieve foto", de foto dat zogezegd op de cover van hun cd zal komen.

Geef een fototoestel aan een model en kijk wat er gebeurt. De kans is niet denkbeeldig dat je dure full frame canon met focal plane flitser en "red label" lens 50 meter lager op de rotsen terechtkomt. U was toch verzekerd?

Gelukkig heb ik altijd twee toestellen mee om te kunnen blijven fotograferen.

Naast het onderwerp boysband was er ook het onderwerp wet clothes (werktitel "cool blue"), aangevraagd door één van de meewerkende fotografen. De foto's die hier getoond worden zijn niet afkomstig van de fotograaf zelf (hij gebruikt enkel zeer gestyleerde fotografie)

De shootings waren zo leuk, dat we het volgend jaar opnieuw doen, met ongeveer dezelfde ingredienten. Ik heb zowel één fotograaf nodig als een paar modellen (boysband-look). Eén van de meewerkende fotograaf zorgt voor de meer vrouwelijk ogende modellen, zodat we enkel nog twee à drie modellen nodig hebben met een "jock"-look (klassiek sportief, traditionele kleding, gespierd, gebruind, zeer extrovert, military-look mag).