In het kader van Shooting days zijn bepaalde fotosessies door meerdere fotografen opgenomen. In deze reeks zal je het verschil kunnen merken tussen mijn foto's (links), en wat Denis Wöhler ervan maakt. Een wereld van verschil, maar ook een andere instelling, en dat resulteert in een ander soort foto's. Denis Wöhler is beroepsfotograaf die gewoon is portfolio's voor modellen te maken. Bij een portfolio is het model belangrijk, de omgeving moet ondergeschikt zijn. |
Model: Denis (2004)
|
Met Denis (model) werd er slechts één fotosessie gehouden in Oostende, aan de oostkant van de haven in de oude militaire basis in de duinen. Mijn foto's staan links.
Twee kanten van eenzelfde medaille zou je kunnen zeggen. Frontstage en backstage.
Bij deze foto merkt je best de verschillende motivatie tussen de twee fotografen. Denis (ook de naam van de fotograaf) richt al zijn aandacht op het model. Waar de foto ook getrokken zou kunnen zijn speelt absoluut geen enkele rol. Bij mij gaat er ook aandacht naar de omgeving (Oostende). Je zal deze verschillen merken in talrijke foto's.
|
Model: Micha (2004)
Zonnebadend op het balkon van het appartement. De foto van Denis Wöhler vertoont geen overdreven schaduwen. Als bekwame fotograaf heeft hij gewacht totdat de zon minder fel werd om zijn foto te nemen. Omdat de zon minder fel was, kon Micha zijn (blauwe) ogen ook langer open houden.
Voor een "backstage" foto kan het geen kwaad dat er mensen in beeld verschijnen, maar voor een echte foto is het toch beter dat enkel de hoofdpersoon zichtbaar is.
De slapende mensen op de achtergrond geven een grappige touch aan de backstage foto (ga over het beeld voor een uitvergroting). Beide foto's werden precies op hetzelfde ogenblik getrokken.
Eenzelfde bank, ... en toch een wereld van verschil. Let niet op de storende struik op het voorplan.
Door Micha anders te laten poseren konden de overdreven schaduwen vermeden worden. Let niet op de storende vlieger op de achtergrond. Op deze foto zie je goed de minpunten van digitale fotografie (links) en in het bijzonder zijn lineair gevoeligheidsverloop: om zeker te zijn dat het beeld niet overbelicht is (witte shirt) zal de Sony links het beeld onderbelichten. Film heeft een logarithmisch verloop en is dus minder gevoelig voor overbelichting.
Deze backstage-stijl zal ik verder gebruiken de volgende jaren. |












