Het verband met de atoombom


Fotografie » TechTalk » Film » Atoombom

Als je de geschiedenis van de filmindustrie bestudeert, dan kom je soms zeer vreemde verhalen tegen.

Fotografische film is niet enkel gevoelig voor zichtbaar licht, maar ook voor andere soorten straling.

Vanaf 1946 begonnen bepaalde klanten van Kodak te klagen dat de nieuwe films die ze juist gekocht hadden een sluier vertoonden. Het waren heel specifieke loten die in de staat Indiana gemaakt werden voor toepassing in hospitalen (radioscopie). Kodak heeft het fenomeen bestudeerd en kwam tot de constatatie dat de kartonnen verpakking van die specifieke loten radioactief was. Het karton bevatte radioactief jodium.

In die tijd had Kodak een eigen laboratorium voor kernonderzoek (Kodak maakte verschillende soorten films, ook films die gevoelig waren voor ioniserende straling). Ze wisten dus heel goed wat er gaande was. De verpakking werd gemaakt op basis van maispulp. Zowel het rauw materiaal (de bladeren en de stengels van de maisplanten) als het water dat gebruikt werd was besmet.

De contaminatie bleek een resultaat te zijn van de eerste atoomproef in het Alamogordo-woestijn in New Mexico op 16 juli 1945 (Trinity atoomproef). De radioactieve stoffen werden de lucht ingeslingerd en kwamen terecht in velden meer dan 1000 km ten noorden van de testsite. Met de regen kwamen de radioactieve stoffen in de velden en de waterlopen terecht.

Juist na de explosie hebben de militairen beweerd dat er niets speciaals gebeurd was, gewoon de explosie van een opslagplaats. De flits van de explosie was op meer dan 100 km te zien (om nog te zwijgen over de rookpluim), er "moest" dus wel iets gebeurd zijn... Het Manhattan project was top secret en mocht niet uitlekken voordat de eerste atoombom op Japan gelanceerd zou worden (wat een paar weken later zou gebeuren).

Maar het verhaal stopt hier niet, in tegendeel. De Verenigde Staten hebben vaak de lokale populatie gebruikt als proefkonijn (voer maar eens een zoekopdracht over “Tuskegee syphilis experiment” of “Project MKUltra”...) De verenigde Staten waren in dat opzicht niet beter dan de USSR. Atoomproeven werden regelmatig uitgevoerd en de fallout kwam terecht in verschillende Amerikaanse staten. Geen kat die er naar kraaide, behalve Kodak die zijn gesluierde films moest vervangen. Bij iedere explosie detecteerde Kodak een piek in de radioactiviteit die 25× hoger was dan de natuurlijke achtergrondstraling (Kodak had ondertussen al zijn productiecentra uitgerust met meters).

Kodak contacteerde de Atomic Energy Commission, die een mededeling deed 'geen gevaar, geen probleem, bla-bla-bla' en Kodak uit de commissie wipte. Wat deed Kodak? We zitten in Amerika, dus: dreigen met een proces tegen de AEC. En zo kreeg Kodak de nodige informatie over de geplande atoomproeven, zodat het de nodige voorzorgsmaatregelen kon nemen. Niet enkel Kodak kreeg deze informatie, ook alle grote bedrijven die film produceerden.

En de bevolking in dit verhaal? Niet belangrijk. Terwijl de fallout zowel op de bladeren van de maisplanten valt als op de grassprieten die door koeien gegeten worden. In bepaalde streken was het melk zodanig radioactief dat het naar huidige normen niet meer gebruikt zou mogen worden (niveaus vergelijkbaar met melk in de streek van Tsjernobyl). Men schat dat deze atoomproeven 75.000 gevallen van kanker veroorzaakt hebben.

Men had de schade kunnen vermijden door jodiumpillen te verdelen (het lichaam wordt met jodium gesatureerd zodat het geen radioactieve jodium kan opnemen). Maar de economische fallout voor de filmindustrie was belangrijker dan de radioactieve fallout voor de bevolking. Later, als de bommen krachtiger werden, werden de tests uitgevoerd op eilanden in de Stille Oceaan.

En gelukkig dat we nu in het digitale tijdperk leven! Veel mensen hebben een eigen meteostation in de tuin. Het wordt tijd dat daar ook een geiger-teller bij komt!

Het is een plutonium-atoombom die in New mexico getest werd. Een atoombom met plutonium is complexer te bouwen dan een uranium-bom, maar plutonium is gemakkelijker te fabriceren. Het is als het ware het afval van een kernreaktor.

Zo is er maar één testexplosie geweest in de woestijn van New Mexico, en dan de twee atoombommen op Hiroshima (uranium) en Nagasaki (plutonium). Er was juist genoeg uranium voor één enkele atoombom, en men is dan overgestapt op plutonium.

Bronnen:


Overigens was het publiek niet op de hoogte van de gevaren van radioaktiviteit, in tegendeel!

Men verkocht kruiken waarin een kleine radiumpastille bevestigd was zodat het water radioactief gemaakt werd.

Radioactiviteit werd toen aangezien als 'de bron van leven'. Deze reklame verdween plots na augustus 1945. Je vraagt je af waarom :)


Talrijke kwakzalvers verkochten "radioactief water" (Radithor was blijkbaar goed tegen hoofdpijn en suikerziekte).

Paginas die volgens Google je zouden kunnen interesseren