Bij duurdere toestellen was er naast de bladsluiter ook een echte diafragma (met lamellen) voor het instellen van de opening: mijn grootvader had een dergelijk toestel.

Het principe van de sluiter met drie symmetrisch bewegende lamellen wordt nog toegepast in sommige diafragma sluiters, maar dan zonder het pneumatisch systeem. Een vereenvoudigd systeem gebruikt slechts 2 lamellen die in tegenovergestelde richting bewegen (zie afbeeldingen onderaan).

Bij de huidige (digitale) compact-fototoestellen wordt de funktie van diafragma en sluiter in één systeem gecombineerd: compact-toestellen hebben namelijk geen sluiter nodig, de sluitertijd wordt electronisch bepaald door de sensor aktief te maken. Doordat er geen sluiter is, kan je het beeld zien op een live preview schermpje. De sluiter dient enkel om de sensor te beschermen als het toestel niet in gebruik is. De "klik" die je hoort bij het inschakelen en uitschakelen van het fototoestel is het diafragma dat open en dicht gaat. Bij het nemen van een foto hoor je eveneens een lichtere klik: dat is het diafragma dat zich op de juiste waarde instelt.

Een diafragma sluiter werd vroeger gebruikt in de betere film compact-toestellen. De diafragma-sluiter haalt echter niet de nauwkeurigheid van een gordijn-sluiter en is beperkt tot een maximale snelheid van 1/500. De iris (diafragma) regelt hier zowel de opening als de sluitertijd.

Eenvoudigere construktie

In vergelijking met een focal plane shutter is een centrale sluiter van het diafragma-type een eenvoudig systeem en wordt daarom toegepast in goedkopere toestellen. Bij extreem goedkope toestellen wordt er een bladsluiter gebruikt. Door de eenvoudige construktie is het geproduceerd geluid ook minder. Door de symmetrische constructie worden er minder trillingen geproduceerd (bewegingsonscherpte). Centrale sluiters zijn nagenoeg onverslijtbaar, terwijl een gordijnsluiter na bijvoorbeeld 100.000 akties vervangen moet worden.
Bij compact fototoestellen heeft de diafragma-sluiter een dubbele funktie: het regelen van de sluitertijd en de opening.
Omdat de centraalsluiter in het convergentiepunt geplaatst wordt, kan het ook kleiner uitgevoerd worden dan een focal plane shutter dat licht moet toelaten over de volledige gevoelige oppervlakte.

Betere fotokwaliteit

Je houdt het niet voor mogelijk, maar het goedkoper systeem levert ook de beste fotografische resultaten omdat het centraal is geplaatst. Professionele toestellen die met filmrollen (medium formaat) werken en negatieven van 6*6 cm produceren (zoals Hasselblad en nu de digitale Phase One) gebruiken daarom een centraalsluiter gemonteerd in de (verwisselbare) lens in plaats van een gordijnsluiter (gemonteerd in de body). Bij een dergelijk produkt is de meerprijs van ondergeschikt belang.

Alle flitstijden toegestaan

Omdat bij een centraalsluiter het volledig beeld in één keer belicht wordt, speelt het geen rol welke sluitertijd er gebruikt wordt bij het flitsen. Bij een focal plane shutter ben je beperkt tot relatief trage sluitertijden, wat wel eens problemen kan leveren bij fill-in flash (gebruik je een speciale en dure FP-flash dan kan je ook flitsen met een hoge sluitersnelheid).

Centrale sluiters hebben ook hun nadelen:

Beperkte maximale sluitertijd

Vanwege hun construktie kunnen centraalsluiters maximaal werken op 1/500, waardoor ze ongeschikt zijn voor sportfotografie. De sluitertijd is ook niet echt nauwkeurig en hangt af van externe invloeden (buitentemperatuur). Technische camera's voor heel specifieke toepassingen kunnen uitgerust worden met een bladsluiter dat snel beweegt. Mechanische sluitertijden van minder dan 1/10.000 zijn mogelijk.

Centrale ligging

Omdat centraalsluiters per definitie een kleinere opening hebben, moeten ze noodgedwongen geplaatst worden tussen de lenzen en niet tegen het gevoelig element, waardoor verwisselbare lenzen met ingebouwd sluitersysteem duurder zijn. Normale verwisselbare lenzen (voor reflextoestellen) hebben geen sluitersysteem.