Meer informatie over de verschillende soorten printers (inktjet, laser, subblimatie, ...)

De primaire kleuren van het subtractief kleurmodel: geel, magenta en cyan, hier aangevuld met zwart (voor teksten) en "photo-zwart" (voor grijstinten).

Subtractieve kleurmenging

Mengt men een primaire kleur en zijn complementaire kleur (altijd een secundaire kleur) dan bekomt men zwart. Bijvoorbeeld primaire kleur geel, secundaire kleur blauw, resultaat zwart. De gele filter laat alles door behalve het geel. Blauw (dat gemaakt is met cyan en magenta, dus de twee overblijvende primaire kleuren) blokkeert wat door het gele pigment werd doorgelaten.

Om betere grijstinten te bekomen zijn sommige printers uitgerust met een foto-zwarte inktcartridge. Door slijtage van de printkoppen kan de dosering van de kleurinkten namelijk wat verschillen, waardoor een grijsafdruk (een zwart-wit foto) een kleurzweem vertoont. Bij het mengen van cyan, magenta en geel is de bekomen kleur nooit perfekt zwart, maar een soort bruine smurrie.

De aanwezigheid van een foto-zwart cartridge is nog geen garantie dat je perfekt grijze afdrukken kan bekomen, want voor de meer heldere grijstinten wordt teruggeschakeld op een kleurenmengsel: de zwarte stippen zijn namelijk te sterk zichtbaar bij licht-grijze partijen: daarom zijn de duurdere printers uitgerust met grijze inkt.

De zwarte kleur wordt vaak aangeduid met “K” (van Key). In plaats van CMYB zal men vaker CMYK aantreffen.

• de 3 primaire kleurencartridges
• zwart en foto-zwart (2), voor zwarte tekst en donker-grijze gradaties
• foto-cyan, foto-magenta en foto-grijs (3), voor heldere tinten

Maar we gaan niet stoppen onderweg: Epson voegt een gloss optimiser cartridge toe. Gloss optimiser wordt op die plaatsen gespoten waar er te weinig inkt is. Dit zorgt ervoor dat gans het papier ongeveer eezelfde inkthoeveelheid ontvangt, want de inkt vormt door zijn samenstelling een soort vernis. De inktbasis (water, glycerine, oppervlakte-aktieve stoffen of surfactant) is dezelfde voor alle inktsoorten. Bij de gloss optimiser zit er echter geen kleur in het vloeistof.

Vanaf een 6-tal cartridges worden de inktreservoirs niet meer op de wagen zelf gemonteerd, maar zitten vast: de inkt wordt naar de printkop gevoerd door middel van een reeks slangetjes. Deze optie wordt enkel gebruikt in high end printers die per definitie meer printen: de slangetjes hebben de neiging om verstopt te geraken bij een laag gebruik. Ook in de cartridges gebeurt er sedimentatie (de zwaardere pigmenten zakken naar de bodem). Als de cartridges op de bewegende printkop gemonteerd zijn zorgt de heen-en-weer beweging van de printkop voor voldoende agitatie, maar bij vastzittende cartridges moet er een mechanisme voorzien worden om de reservoirs regelmatig te schudden.

De meeste beeldverwerkingsprogramma's zoals Gimp en Photoshop maken het mogelijk een foto om te zetten van een bepaalde kleurmodel naar een andere (bijvoorbeeld van RGB naar Lab of CMYK). Het is niet aangeraden de omzetting in Photoshop te doen voor het printen, maar de omzetting te laten gebeuren door de printerdriver. De printerdriver is namelijk aangepast om de meest ideale afdruk te geven voor een bepaalde inktsoort, printer en papier (en kan indien nodig rekening houden met extra inktcartridges). De beeldverwerkingsprogramma kan niet inspelen op de mogelijkheden van de printer.

• Kleurstoffen lossen volledig op. Het zijn meestal organische verbindingen. Kleurstoffen zijn helderder en hebben dus een grotere gamut (kunnen meer kleuren weergeven) maar deze kleuren vervagen onder invloed van zonlicht. Bij het printen dringt het oplosmiddel in het papier en neemt de kleurstoffen mee zoals het schilderen met aquarel (waterverf). Echt scherpe en felle kleuren zijn niet te bereiken als je gewoon papier gebruikt. Bij een printer zijn de kleuren, het grijs en photo-zwart meestal op kleurstof-basis: de inktdruppeltjes kunnen kleiner gemaakt worden.

• Pigmenten lossen niet op maar vormen een suspensie (vaste deeltjes in een vloeistof). Pigmenten zijn meestal mineralen en zijn dus stabieler. Ze dringen niet in het papier en hebben een glanzende schijn. De zwarte inkt van een printer is meestal op pigment-basis. Bij een kleurenlaser zijn de kleuren op pigment-basis. Deze kunnen de hoge temperatuur van de fuser unit beter verdragen. Pigmenten zijn zeer sterke kleuren: fijne nuances kunnen daarom moeilijk bekomen worden. De printbuisjes van inktjetprinters die pigmenten gebruiken hebben meer de neiging om verstopt te geraken. Daarom voert een printer die met pigmenten werkt vaker een reinigingscyclus uit. Bij een dergelijke reiniging wordt al het inkt dat in de printbuisjes zit uitgespoten. Print je niet vaak, dan loop je de kans dat al de inkt van een printcartridge op de duur op de vloeimat in de printer terechtkomt in plaats van gebruikt te worden voor afdrukken.

• Niet alle tinten kunnen correct weergegeven worden
• Men moet kleuren op het papier mengen (rasteren), waardoor details verloren gaan (daarom worden teksten op verpakkingen met één enkele inkt gedrukt, meestal zwart)
• Men heeft meer inkt nodig (risico op uitlopen),
• de verschillende inkten moeten precies over elkaar gedrukt worden om registratiefouten te voorkomen
• Proces color is niet geschikt voor speciale effekten.

Een fluorescerende kleur kan niet gemaakt worden door de drie primaire kleuren te mengen: men moet aan de drukker vragen om een bijkomende speciale inktsoort te gebruiken.

Maar spot colors kunnen ook glinsterend, goudkleurig, fluorescerend of magnetisch zijn, iets wat met process color niet bereikt kan worden. Men kan zelfs een laag aanbrengen die van kleur veranderd bij het bereiken van een bepaalde temperatuur (indicator op diepvries).

Magnetische inkt wordt gebruikt om de echtheid van documenten snel te kunnen bepalen. De magnetische inkt heeft precies dezelfde kleur als de normale tekst en is niet te onderscheiden. Delen van de tekst worden in "normaal zwart" gedrukt, en andere delen in "magnetisch zwart". Onder een speciale scanner vallen de magnetische letters direct op.