Twee fototoestellen worden hier vergeleken: het instapmodel bij Canon wat betreft reflextoestellen, de Canon 350D en een prosumer compact toestel van Sony: de DSC-F828. Beide toestellen worden niet meer gemaakt, maar de vergelijking houdt nog steeds stand. Beide toestellen hebben 8 megapixel.
|
Lenzen: zoombereik en lichtrendement
Deze twee toestellen zijn totaal verschillend. De Sony (foto's links) heeft een vaste lens met een zoombereik van 28 tot 200mm. De lens heeft een zeer hoog rendement (ƒ/2), wat nogal ongewoon is bij zoomlenzen met een uitgestrekt bereik. Fotografen spreken doorgaans over de 'snelheid' van de lens als ze het over zijn lichtrendement hebben, want met een lens met een hoog rendement kan men een snellere sluitertijd gebruiken.De normale f-waarde van lenzen met een dergelijk zoombereik ligt in de orde van ƒ/4.5 (meer dan 4 keer minder lichtgevoelig). Een hoog rendement is nodig voor de Sony, want de CCD ruist enorm veel. De Sony is uitgerust met een kleine sensor, wat de voornaamste oorzaak van de ruis is. Kleinere pixels die minder licht kunnen opvangen ruisen meer dan grotere pixels. Een kleine sensor heeft echter als voordeel dat de lens sneller (=gevoeliger) kan gemaakt worden zonder dat ze enorme proporties moet aannemen. Om eenzelfde ruisafstand te bekomen moet de lens even groot zijn (bij eenzelfde brandpuntsafstand en gebruikte sensortechnologie). Voor een dergelijke zoombereik en gevoeligheid is de lens bijzonder klein gebleven! De kleine sensor heeft ook als gevolg dat de regels van de optica verschillend toegepast moeten worden. De ƒ/2 van de Sony komt optisch ongeveer overeen met een ƒ/4 op een full size reflex wat betreft scherptediepte en ruisafstand.
Het is aangeraden een aantal extra lenzen te kopen. Dat is namelijk het voordeel van een reflexcamera: de lenzen zijn verwisselbaar. Bij een reflexcamera zijn lenzen met een hoge lichtgevoeligheid nogal groot. Dit wordt veroorzaakt door het formaat van het gevoelig element (24 * 36 mm bij kleinbeeld). Wens je toch een hoge lichtgevoeligheid zonder overdreven zware lenzen te moeten sleuren, dan ben je aangewezen op lenzen zonder zoominstelling (professionele fotografen noemen dit prime lenzen). Lenzen met een vaste brandpuntafstand zijn goedkoper dan zoomlenzen, hebben een hoger lichtrendement en zijn lichter dan zoomlenzen. De volgende foto's met de Canon zijn genomen met een canon lens van 85 mm, ƒ/1.8 (wat uiterst lichtgevoelig is). Deze lens krijgt de meeste punten op alle review-sites maar de meeste fototoestellen kunnen echter deze grote opening (en daarbij horende zeer kleine scherptediepte) niet benutten, zoals je kan lezen op de pagina over de scherpstelling van fototoestellen. Voor portretfotografie worden er ook speciale 'softfocus' lenzen verkocht. De EF 135mm ƒ/2.8 van Canon heeft een dergelijk systeem, waarbij de mate van softfocus zelfs instelbaar is. Het effekt dat je met een optische softfocus bekomt is altijd mooier dan hetgeen je bekomt door het beeld softer te maken in je beeldverwerkingsprogramma, maar helaas is het bereik van 135 mm (dat aangewezen is voor film) totaal onbruikbaar als je reflextoestel een cropsensor heeft, wegens het vermenigvuldigingsfaktor. Ongeveer hetzelfde effekt kan je bekomen door een voorzetfilter te gebruiken (bijvoorbeeld een UV-filter) en die met een dunne laag vaseline insmeren. De werking van een digitaal fototoestel wordt hier verder besproken. |
De Canon (foto's rechts) wordt meestal geleverd met een Beeldvergelijkingen
De Canon werd gebruikt met de EF 85mm ƒ/1.8 USM
Het beeld van de Sony is meer gekleurd, meer Sonyachtig. De kleurinstelling 'standard' wordt hier gebruikt in plaats van de 'real' instelling dat een meer neutraler beeld geeft. In het algemeen is het standaardbeeld aangenamer dan het real beeld, maar het valt duidelijk op dat het beeld overdreven gekleurd is als je het vergelijkt met beelden van andere camera's. Het beeld van de Sony bevat ook meer ruis in de kleine details. Het beeld dat chronisch te donker is zorgt er blijkbaar ook voor dat de ruis sterker naar voren komt. Hier is duidelijk te merken dat de Sony-technologie oud is.
Beeldkwaliteit
Bij dit beeld is de achtergrond storend onscherp; Het is eigenlijk veel te vaag en het stoort het volledig beeld. Dit is een gevolg van de gebruikte grote opening. Vergelijk daarbij het beeld van de Sony; de achtergrond is hier ook onscherp, maar niet zodanig dat het storend wordt. De mate van onscherpte (dat ook een mate van de scherptediepte is) kan je instellen door de opening te verminderen (een goede waarde is doorgaans ƒ/2.8). Beroepsfotografen werken meestal in A-modus (aperture): De opening wordt vast ingesteld en de camera stelt de belichting in door de sluitertijd aan te passen. Dit zorgt ervoor dat alle beelden in een reeks dezelfde optische eigenschappen vertonen. Bij weinig licht kan de sluitertijd wel erg lang worden, waardoor het niet meer mogelijk is een scherpe foto te nemen zonder statief. De sluitertijd (1/t) moet liefst 2 maal zo kort zijn als de brandpuntsafstand: bij een standaardlens van 50 mm hoort een sluitertijd van 1/100 of korter, bij een telelens van 85 mm hoort een sluitertijd van 1/150 of korter; hou daar rekening mee als je de camera in A-modus gebruikt! Digitale lenzenJe koopt best geen "digitale lenzen", want als je later een fototoestel met een full size sensor wenst te kopen, dan kan je je kleinere lenzen niet meer gebruiken. Bij Canon zijn de toplenzen enkel leverbaar in full size (klassiek full size formaat).
Bij deze reeks foto's, genomen op een paar minuten interval, merk je op dat de Sony toch niet zo slecht is. Verdere informatie welk toestel kiezen: SLR of compact? en welk toestel voor welk doel? |
