1/30" f1/2.8 800 ISO lens 85mm ƒ/1.8 USM

Je wenst een "goede fototoestel" kopen. Bij een compact-toestel is de keuze regelijk vlug genomen: de betere toestellen zijn de Nikon Coolpix 8800 of de Sony DSC-F828 (deze werden in die tijd nog niet “bridge” genoemd). Er zijn er nog anderen, maar ik heb ze niet allemaal aan een onderzoek onderworpen. Beide toestellen heb ik grondig getest, en het zijn goede prosumer-toestellen (prosumer: consumer op zoek naar meer professionele toestellen). Je hebt veel mogelijkheden: een groot zoombereik (en een manueel te bedienen zoom! —een "manuele" zoom heeft de voorkeur ten opzichte van een electrische zoom), een goede lens, een voldoende hoge resolutie, talrijke instelmogelijkheden en accessoires. Deze toestellen zijn gemakkelijk in het gebruik, en je hebt een live beeld op het LCD schermpje. Bij teveel omgevingslicht kan je overschakelen op de electronische zoeker in plaats van het LCD schermpje.

In de meeste gevallen kan je een foto genomen met één van beide toestellen niet onderscheiden van een professioneel toestel, als je de foto aanpast aan het SLR-formaat van 2/3, want compact toestellen leveren meer vierkante foto's (formaat 3/4). De Sony kan ingesteld worden om dit beeldformaat te produceren.
Een SLR-foto zal je waarschijnlijk moeten bijwerken (vooral bij landschapsfotografie!): de compact-toestellen voeren intern de beeldscherpte artificieel op (duidelijk zichtbaar bij de Sony) wat de foto's scherper laat lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Bij SLR-toestellen worden de beelden niet verscherpt (als je dat wenst moet je dat achteraf doen), waardoor de foto's er wat flets uitzien. Verscherp je de foto's, dan zal je wel merken dat de ruis niet noemenswaardig toeneemt.

Meer informatie over lenzen kan u hier vinden.

De 350D is ondertussen vervangen door de 400D en ook de meer professionele toestellen zijn vernieuwd: De 20D is vervangen door de 30D, 40D, 50D.
De 30D is een verdere verbetering van de 20D:
het aantal foto's per folder is niet meer beperkt tot 100,
de construktie is verbeterd (de sluiter is bijvoorbeeld berekend op minstens 100.000 foto's).

In tegenstelling met de 30D dat slechts kleine verbeteringen ten opzichte van de 20D vertoonde is de 40D een compleet nieuw concept, en eindelijk doet ook de live preview zijn intrede bij de reflextoestellen van Canon. De 50D vertoont slechts beperkte verbeteringen (face recognition).

• Betere sensor. De gebruikte sensor levert beelden die scherp zijn tot op de pixel (als je een goede lens gebruikt, natuurlijk). Er is minder ruis en het beeld ziet er minder "rommelig" uit. Beide toestellen gebruiken de nieuwe CMOS-sensoren, waarbij er beeldverwerking op pixel-niveau gebeurt. Dit is ook nodig, want CMOS sensoren leveren een minder egaal beeld (CMOS sensoren werden vroeger gebruikt in goedkope camera's omdat ze gemakkelijk te produceren waren). CMOS sensoren blijken specifieke voordelen te hebben ten overstaan van classieke CCD sensoren: ze verbruiken minder en kunnen daardoor sneller werken zonder overmatig warm te worden.
• Betere menu's. Als je vaak bepaalde instellingen wenst te veranderen, heb je nood aan een overzichtelijke menustruktuur. Bij de 20D hebben de knopjes twee funkties (dat je selecteert door aan de ene of andere ring te draaien), waardoor je met minder toetsen meer kan doen.
• Zwaardere batterij. De batterij in de 20D kan je gebruiken voor het maken van zo'n 500 foto's. Een tweede batterij blijft echter een noodzaak als je een belangrijke shooting doet. Een SLR verbruikt veel minder dan een compact-toestel (geen LCD of zoeker, de hoofdsensor is in standby).
• Metalen body. De body (struktuur) van de 20D is in lichtmetaal uitgevoerd. Een nadeel is wel dat het toestel nog zwaarder wordt!
• Veel snellere werking. Het toestel is direkt paraat na het inschakelen. De prioriteit is de foto-modus: van om het even welke toestand schakelt het toestel over naar foto-modus als je de sluiterknop half indrukt. Foto's worden snel genomen (geen merkbare shutter-lag) en snel verwerkt. Foto's kunnen continu genomen worden, waarbij het schrijven naar de geheugenkaart op de achtergrond gebeurt. Het toestel is niet geblokkeerd terwijl er naar de kaart geschreven wordt.

• Een beeld met zeer weinig ruis, zelfs op hogere ISO-waarden.
• Een toestel dat snel werkt (shutter lag en beeldverwerking) en altijd paraat is
• Verschillende lenzen, van extreem breed tot uiterst tele.
• Gebruik je gevoelige lenzen, dan hoef je in de meeste gevallen zelfs niet te flitsen.

Maar een reflexcamera heeft ook zijn nadelen:

• Zwaarder dan een compact-toestel
• Gevoeliger voor stof op spiegel en sensor
• De body alleen kost meer dan een goede compact en je hebt dan nog geen lenzen
• Geen LCD scherm dat je kan kantelen om foto's op een lage- of hoge positie te nemen
• Goede lenzen zijn zwaar en duur
• Kan niet gebruikt worden om te filmen —de meeste compact digitale fototoestellen kunnen films opnemen in echte video-resolutie.
• De meeste lenzen zijn niet geschikt voor macro-fotografie.

De mechanische focal plane shutter is zowel een pluspunt als een minpunt (compact-toestellen hebben een electronische sluiter).
Indien je niet over lenzen beschikt (van je vorig toestel) en niet professioneel bezig bent met fotografie, dan zal een compact-toestel aangewezen zijn.

Twee laatste foto's rechts M'n Sony, dat nochtans geen hoogvlieger is wat betreft macro-fotografie, is in staat probleemloos scherp te stellen op onderwerpen op 2 cm.
Het object is ook gemakkelijker scherp te stellen, omdat de focusregeling de effectieve inhoud van het beeld gebruikt (focusregeling door middel van contrast-detektie). Een reflextoestel gebruikt fase-detektie voor het scherpstellen. Dit systeem werkt in het algemeen veel beter en sneller, maar is niet aangewezen bij macrofotografie.

Om dergelijke foto's te nemen met een dSLR ben je aangewezen op speciale macro-lenzen. Deze lenzen kunnen ook gebruikt worden op normale afstanden, maar het zijn prime-lenzen (dus geen zoom).

Optica