Tussenringen worden meestal per setje van 3 verkocht, zodat het effekt gedoseerd kan worden. Ik heb de drie ringen op elkaar gemonteerd voor het maximaal effekt.

Mijn eerste lens dat aan gebruikt werd is een specifieke macro-lens, de Canon EF 100 ƒ/2.8 MACRO USM. Dit is een lens dat specifiek bedoelt is voor macro-fotografie, en het is dus normaal dat deze lens het grootse beeld geeft zonder tussenring. Deze lens geeft standaard een vergroting van 1X (een object van 10mm wordt geprojecteerd als een object van 10mm op de sensor). Met de tussenring (drie elementen) is het beeld dubbel zo groot: ideaal voor het fotograferen van zeer kleine objecten.

De tweede gebruikte lens is de Canon kitlens EF-S 18-55. Deze lens kan van redelijk dichtbij scherpstellen (zonder tussenring), maar wat vooral opvalt is dat bij gebruik van de extender het beeld 7X groter wordt (dus nog groter dan bij gebruik van de macro lens met extender). De maximale vergroting bekom je bij een brandpuntsafstand van 30mm: dan kan het objectief zo dicht mogelijk tegen het onderwerp. Je hebt dus duidelijk geen macro-lens nodig: hetzelfde effekt kan je bekomen met de kitlens en een extender-setje. Waarom je een vergroting van 7X bekomt wordt verder uitgelegd.

Mijn derde lens is mijn vakantielens EF 28-135 IS USM. De extender geeft een vergroting van 5X. Het resultaat is een beeld dat groter is dan met de specifieke macro-lens zonder extender.

Mijn vierde lens is mijn sportlens EF 70-200 L USM. Met de extender is het beeld 4X groter geworden.

• Dat je geen dure macro-lens nodig hebt voor macro-fotografie.
• Dat er geen ogenschijnlijk geen verband is tussen de lenseigenschappen en de uiteindelijke vergroting die de extender geeft.

Een minpunt van de beeldvergroting door dichter bij het onderwerp te komen is de hogere vervorming en het feit dat er minder licht op het onderwerp kan vallen (de lens zit in de weg!)

2- Beeldvergroting door uitsnede

De optiek van een reflextoestel bestaat uit een aantal lenzen. Bij de betere lenzen dient de laatste set om de lichtstralen meer evenwijdig te maken (dit is de lichtblauwe collimatorlens in de figuur hierboven). Men zegt dat de lens telecentrische eigenschappen heeft. Het is belangrijk dat de lichtstralen de sensor zo evenwijdig mogelijk raken om kleurfouten te vermijden. Als een extender gebruikt wordt, wordt de sensor kunstmatig naar achteren verschoven.

• Bij de meeste lenzen ontvangt de sensor maar een uitsnede van het beeld (rode divergerende lichtstralen). Bij een goedkope breedhoeklens is het effekt het meest zichtbaar.
• Bij een kwaliteitslens lopen de lichtstralen nagenoeg evenwijdig en is het effekt bijna nihil (groene lichtstralen). Het is niet verwonderlijk dat mijn beste lenzen ook de laagste vergroting geven als een tussenring gebruikt wordt.

De beeldvergroting kan geschat worden aan de hand van de lengte van de gebruikte extension tube. Veronderstel een extension tube van 25 mm (bijvoorbeeld Canon EF 25 II). Bij een lens met een brandpuntsafstand van 100mm is de extra beeldvergroting dat door de extender bereikt kan worden ongeveer 25% (25mm ten opzichte van 100mm).