De kitlens heeft als voordeel een breedhoeklens te zijn (ideaal voor binnenhuisfotografie), maar de lens heeft last van storende vignetering (hoeken zijn donkerder dan het midden van het beeld) en de beelden zijn niet bijzonder scherp. De lens is niet echt lichtgevoelig, vooral in zijn tele-stand, waardoor je vaak zal moeten flitsen. De lens is uitgerust met een luidruchtige en trage focusmotor, terwijl de andere lenzen een ultrasone motor hebben. Inner focussing wordt niet toegepast, waardoor de objectieflens meedraait bij het scherpstellen. Het gebruik van een circulaire polarisatiefilter is daardoor moeilijk geworden. De kitlenzen die meestal bij het toestel geleverd worden worden hier besproken.

De Tamron XR DI IF 28 - 300mm ƒ/3.5-6.3 is een klassieke vakantielens, een lens met een groot bereik, maar niet echt lichtgevoelig en de kwaliteit van de beelden is niet optimaal.

De Canon EF 85mm ƒ/1.8 USM is een prime lens (het tegengestelde van een vakantielens, zeg maar): geen zoom, maar een uitstekende beeldkwaliteit en zeer lichtgevoelig. De prijs van deze prime lens is lager dan van een zoomlens van matige kwaliteit.

Deze breedhoeklens heeft betere optische eigenschappen dan de kitlens van 18-55; minder vignetering en vervorming. Deze lens heeft ook een snelle en geruisloze ultrasone motor voor de scherpstelling. Deze lens kan je gebruiken als de kitlens niet meer voldoet. Een lens van 10mm is echt een extreme breedhoeklens, zelfs op een APS-sensor. Deze lens past enkel op de toestellen met kleinere sensor en de 10mm moet je zien als een 16mm. Omdat de lens specifiek gemaakt is voor fototoestellen met kleine sensor kan de lens relatief klein zijn en toch uitstekende optische eigenschappen bieden.

De EF-S 10-22 is een superlens voor architectuur, binnenhuisfotografie en dergelijke. De foto's vertonen bijna geen chromatische aberratie, wat je wel hebt met meer algemene lenzen.

In de meeste gevallen zal ik je niet aanraden een "S" lens te gebruiken (een lens dat enkel geschikt is voor de reflextoestellen met cropsensor zoals de Canon 400D en 40D), maar dit is de uitzondering, want de full-frame equivalenten zijn niet zo goed! (uitleg op de lenzenpagina)

Het is een extreem zware lens, en dus moeilijk bruikbaar op verplaatsing. Ook is het bereik te beperkt (richting tele), waardoor ik de lens minder en minder gebruik.

Op 20 augustus 2008 is het zover: deze lens werd vervangen door een Sigma 50-150 ƒ/2.8. De lens is lichter (omdat specifiek gemaakt voor de kleinere cropsensoren) en heeft een zoombereik dat voor mij meer geschikt is. De beeldkwaliteit is goed (zelfs uitstekend rond 100mm), en gemiddeld in het gebied boven de 100mm, waarbij mijn sportlens beelden produceert die dubbel zo scherp zijn.

De lens wordt hier verder besproken: Canon EF 70-200 ƒ/4 L USM.

Wens je een meer algemene lens dat ook als macro-lens dienst kan doen, dan is de EF 50mm ƒ/2.5 COMPACT MACRO waarschijnlijk een betere keuze: veel kleiner, beter bereik (50mm: ideaal voor portret) en zeer lichtgevoelig.

In de zomer 2009 werd deze lens vervangen door een EF 24-105 ƒ/4 IS L USM. Dit is een gevolg van de aankoop van een nieuw fototoestel met dubbel zoveel pixels: de oude lens voldeed eigenlijk niet meer.