|
Volgende mail ontvangen: Hallo Marc, Een vraagje van een beginnende fotograaf (leek) , wat is een Prime-lens, en wat is het voordeel hiervan. Ben een beetje aan het experimenteren met wat lenzen, en probeer het een en ander uit te zoeken. Nog niet zo heel erg lang aan het fotograferen, maar probeer er het leukste en mooiste ui te halen. Fotografeer met de Canon Eos 300D, en heb de volgende lenzen hierbij.
De standaard lens: EFS 18-55mm, de zoom lens EF 55-200mm beide van Canon. Daar ik een artikel gelezen heb over bruidsfotografie, waarin de fotograaf gebruik maakt van een Prime-lens. En ik vrij recent ben gevraagd om een trouwreportage te fotograferen. Ik hoop dat jij mij iets meer kunt vertellen over deze zogenoemde Prime-lens. Alvast heel erg bedankt hiervoor, en zie graag een reactie van jou tegemoet. Met vriendelijke groet, zzz, uit Amersfoort |
Antwoord
|
Eenvoudig gezegd: een prime-lens is een lens met een zoombereik van 1× (dus geen zoom). Er bestaat dus niet één enkele prime-lens, maar verschillende lenzen met andere brandpuntsafstanden, aangepast aan de situatie. Deze lenzen hebben als voordeel dat ze
Allemaal voordelen maar daartegenover staat dat je continu de voetenzoom zal moeten gebruiken.
Persoonlijk zal ik zelf nooit een prime-lens aanraden aan iemand die met fotografie begint: ik zou dan liever kiezen voor een kleine zoombereik en een grote maximale opening, nadat je de twee Canon kitlenzen gebruikt hebt en een idee hebt welk zoombereik je vooral nodig hebt. Kies dan een lichtsterke lens dat het gekozen bereik bestrijkt. Beroepsfotografen (trouwfeesten en portrets!) gebruiken vaak de EF 24-70 ƒ/2.8 L USM, maar dit is een extreem dure (en zware lens). Een goed alternatief is de Sigma 50-150 ƒ/2.8 EX (meer tele gericht). Deze laatste lens gebruik ik bijna uitsluitend voor portretfotografie, maar voor groepsfoto’s en binnenhuisgebruik is de lens niet geschikt vanwege het relatief tele-bereik. Op de pagina produktbesprekingen heb je de meest courante lenzen. Op je body (Canon EOS 300D) kan je lenzen gebruiken vanaf ƒ/2.8 (de scherpstelling van je fototoestel is niet gemaakt om met grotere openingen en daarbij horende heel beperkte scherptediepte te werken). Dus bijvoorbeeld geen EF 85 ƒ/1.8 op zijn maximale opening.
De eerste televisiecamera's waren uitgerust met een drietal lenzen met een vaste, maar verschillende brandpuntsafstand. De lenzen waren trouwens verwisselbaar (schoeffitting) zoals bij een spiegelreflex. Dit werd niet gedaan wegens de betere optische eigenschappen van prime lenzen, de televisiebeelden hadden een resolutie die vergelijkbaar was met een 0.3 megapixel camera. De gebruikte opnamebuizen waren weinig lichtgevoelig, en enkel prime lenzen konden voldoende lichtsterk gemaakt worden. De eerste zoomlenzen (de toen zeer bekende “Zoomar”) konden enkel gebruikt worden als er zeer veel licht was (middagzon) Eigenlijk vergeten we maar al te gemakkelijk dat de grote fotografen (Henry Cartier-Bresson, om er maar één te noemen) allemaal met een prime lens gewerkt hebben. De 50mm-lens op een kleinbeeld komt het meest overeen met het natuurlijk zicht. Gebruik je een body met cropsensor, dan is een 35mm-lens een betere keuze. Veel fotografen zeggen dat het "moeten werken" met een prime lens hun creativiteit aanscherpt. Dat is waar: ik heb opnieuw "leren fotograferen" toen ik met een prime lens ben gaan werken, met meer aandacht voor compositie en uitsnede. Op een full size body is de Sigma 50 ƒ/1.4 EX HSM DG een uitstekende keuze. Deze lens produceert scherpere beelden dan de equivalente Canon-lens, maar bij een 35mm-bereik is de originele canon-lens in het voordeel: de EF 35mm f/1.4 L USM is één van de beste lenzen die er bestaat. |
Pentax en Canon
|
Pentax heeft een “Limited Edition” prime lenzen op de markt gebracht. Het zijn allemaal lichtgevoelige lenzen die opvallen door hun kleine afmetingen. Het lijkt dat Pentax meer belang hecht aan de afmetingen, dan aan het gebruiksgemak (de Pentax DA 40 ƒ/2.8 is echt te klein en je kan de focusring nauwelijks bedienen, om nog niet te spreken van de lensdop dat je moet vastschroeven). De lenzen zijn stevig gebouwd en vooral de DA 70 ƒ/2.4 valt in positieve zin op. Het is een plezier om te werken met een telelens met een opening van ƒ/2.4.
De EF 85mm ƒ/1.8 USM is een goed voorbeeld van een perfekte lens voor relatief weinig geld. Het is echter een moeilijke brandpuntsafstand: niet echt een tele-lens, maar toch te lang voor portretfotografie. De EF 50mm ƒ/2.5 COMPACT MACRO is zowel bruikbaar als portretlens en macrolens. Zelfs voor een 20D heb je geen specifieke L-kwaliteit nodig als je prime lenzen gebruikt. Dit is een goede lens voor weinig geld (ideaal voor studenten): deze lens krijgt dan ook vaak de bijnaam "plastic fantastic". Voor mensen die vooral binnenhuis fotograferen zijn er aangepaste groothoeklenzen (niet getest). Groothoeklenzen vertonen altijd wat meer vervormingen dan normaallenzen, en zelfs de dure Canon EF 14mm ƒ/2.8L USM ontsnapt er niet aan (een beter en goedkoper alternatief is de Sigma 14mm ƒ/2.8 EX). Een mindere breedhoek voor algemeen gebruik is de Canon EF 35mm ƒ/2. Voor natuur- en sportfotografie kan je kiezen uit een uitgesproken tele-lens: de EF 200mm ƒ/2.8L II USM is een zeer goede lens. Vergeet niet de vergrotingsfaktor: op een 20D komt je lens overeen met een 320 mm-lens. In de meeste gevallen is een Canon EF 135mm ƒ/2L USM een beter kandidaat voor een all-round-telelens. Je zal meer problemen hebben met een lens dat een te lange brandpuntsafstand heeft dan omgekeerd: je kan niet "uitzoomen" als je een deel van het beeld mis, terwijl je achteraf gemakkelijk een deel van het beeld kan uitsnijden als het onderwerp te klein is. Niet te vergeten de EF 135 ƒ/2.8 soft focus: de instelbare soft-focus funktie kan je gebruiken bij portretten en om "droomeffekten" te creeren. Het effekt is heelwat aangenamer dan wat je met Photoshop kan realiseren, helaas is de brandpuntsafstand van 135mm niet echt geschikt voor portretfotografie. |
Conclusie
Ik zou beginnende fotografen geen prime lens aanraden. Tegenwoordig kan men dezelfde uitstekende optische eigenschappen bekomen met zoomlenzen, als men zich kan beperken in de zoomwaarden. Een basistoestel zoals de Canon EOS 300D heeft zeker genoeg met deze optieken:
|