France (Le Mans) juni 2012


Fotografie » Shooting Days » Vanaf 2010 » Le Mans 2012

Belgium Model Academy organiseert jaarlijks een aantal zogenaamde “Shooting Days”, dat zijn fotoshoots en opleidingen over meerdere dagen. Dergelijke evenementen organiseer ik al bijna 10 jaar, maar iedere samenkomst is weer volledig verschillend. Op voorhand kan je nooit weten hoe het verloop zal zijn, en dit maakt het ook zo spannend en interessant.

We zijn op 16 mei aangekomen. Het was reeds laat, en het enige dat we gedaan hebben was af te spreken met de franse modellen (gelukkig hadden we internet zodat de contacten gemakkelijker liepen). Ik had een lijst gemaakt van een 15-tal franse modellen waarmee de Academy had willen samenwerken.

Natuurlijk kan iedereen een fotoshoot bij ons doen, maar hier moeten we selectief zijn omdat we een volledig pakket willen aanbieden: leren poseren, ervaring opdoen, basiswerk in de studio, maar ook lichaamstaal en expressie.

Van de modellen waarmee we afgesproken hadden, is er maar één model effektief komen opdagen om te zeggen dat hij die week zeer weinig tijd had. Omdat het model binnenkort naar België moet, hebben we afgesproken een eventuele shoot in België te doen met een fotograaf van BMA naar keuze. Het niveau van dat model was ook zo hoog dat het in schril contrast stond met de andere franse modellen.


17 mei
Beaumont-sur-Sarthe
Vivoin

's Morgens vroeg rij ik naar het nabijgelegen dorp (Beaumont-sur-Sarthe). Ik had mooie lokaties gevonden via Google maps en streetview, en wou zien hoe de lokatie eruit zag in werkelijkheid.

Ons contactpersoon ter plaatse was Charles, waarmee we al samengewerkt hadden op twee verschillende shooting days.

De franse modellen komen 's morgens aan samen met Charles. Direct merken we dat er iets niet klopt: de franse modellen installeren zich alsof ze thuis zijn, en negeren volledig de belgische modellen. Ze maken meer lawaai dan de Beko droogkast, die ook niet van de stilste is. Het niveau van de franse modellen is nihil (en ik ben hier heel beleefd), en in plaats van contact te zoeken zonderen zij zich af. Zo werkt de academy niet! Op het einde van de vierdaagse hebben ze eigenlijk niets geleerd.

Wij hebben snel gemerkt dat er niets aan te vangen is met deze groep: het zijn jongens die elkaar kennen en samen uitgaan, maar verder hebben ze niets te bieden. Als je hun facebook-profielen bekijkt, merk je snel op dat ze geen enkel woord correct kunnen schrijven. Une génération perdue, en François Hollande zal daar niet veel aan kunnen veranderen, integendeel.

De eerste shoot is in Beaumont-sur-Sarthe. Helaas is het weer niet ideaal. Het is niet mogelijk om tot bij de rivier te komen, de fantastische lokatie dat we via google maps gezien hadden is niet bereikbaar. Gelukkig hebben wij later andere bruikbare plaatsen aan de Sarthe gevonden. De Sarthe stroomt door gans het département met dezelfde naam.

In de namiddag doen we een watershoot in de tuin. De fransen kijken de kat uit de boom. Absoluut ongemotiveerde leeglopers. Terwijl de ene fotograaf van BMA een shoot in de tuin doet, doet de andere fotograaf iets in de zolder (zie eerste foto met Igor). Charles loopt ons achterna als een verloren schoothondje en installeert zich naast een fotograaf om zijn foto's te trekken.

We zijn echt van plan om snel met twee auto's te vertrekken en Charles in de steek te laten, maar wij hebben tenminste nog een beetje fatsoen.

's Avonds fotoshoot in Vivoin, op wandelafstand van het huis. We gebruiken de natuurlijke straatverlichting voor de foto's, zie derde foto met Bjorn.

Het is spijtig dat Charles in die drie keren dat hij met ons samengewerkt heeft niet geëvolueerd is. Hij blijft een partyfotograaf die optrekt met partyboys en andere randdebielen. Hij gebruikt een fototoestel met een kitlens en enkel een externe flitser (soms gebruikt hij enkel de flitser van het fototoestel). Hij zou dringend een cursus strobist moeten volgen. Onze belgische modellen moeten hem niet meer hebben.

Hij zet zich naast Erik of Jean en gebruikt de modellen en de opstelling zonder zich te generen. Hij plaatst direct de foto's online (terwijl de belgische fotografen de foto's eerst thuis bewerken), waardoor het lijkt dat hij de opstelling gedaan heeft, en Erik en Jean zijn foto's gecopieerd hebben, terwijl het omgekeerde waar is.

Hij heeft geen goede modellen gevonden (hij heeft waarschijnlijk zelfs de moeite niet genomen, maar heeft alles overgelaten aan Jason, die een paar fuifmaten opgetrommeld heeft). De organisatoren besluiten niet meer verder samen te werken met Charles. Hij kan niets betekenen voor onze modellen. We doen al bijna 10 jaar fotoshoots met gastfotografen, en we hebben opgemerkt dat de gastfotograaf een grote rol speelt bij de interactie met de uitgenodigde modellen.

Aangezien wij (de fotografen van Belgium Model Academy) vaak samenwerken is het normaal dat we soms dezelfde foto's nemen. Maar we publiceren enkel de foto's die we zelf geënscèneerd hebben. Wat we nooit doen is een compositie van een andere fotograaf ook fotograferen met het doel die zo snel mogelijk online te zetten om zo met de eer te gaan lopen. En daarom kunnen wij al zo lang goed samenwerken, terwijl fotografen eigenlijk zeer individualistisch ingesteld zijn.

In Vivoin is er een typische “Bar Tabac”, een klein winkeltje dat een combinatie is van een café, kruidenierswinkeltje en dagbladhandelaar.


18 mei
Saint-Malo
Mont-Saint-Michel

Vandaag trekken we naar een andere département. De franse modellen zijn op tijd wakker, maar dit heeft alles te maken met het spek en de eieren die iedere morgen geserveerd worden door Erik. Mont-Saint-Michel is ingeschreven in het werelderfgoed, daarom doen we ook een fotoshoot op deze plaats. Maar we beginnen in Saint-Malo.

Saint-Malo was vroeger een garnizoenenstad. De stad is volledig ommuurd. Parkeren in de stad is nagenoeg onmogelijk, dat hebben we gemerkt nadat we een half uur aan de ingang van de parkings hebben staan wachten. Als gids is Charles ook niet veel waard.

Fotoshoots op het strand, eerst op het eilandje Grand-Bé, waar François-René de Chateaubriant begraven is. Chateaubriant is een franse schrijver en politicus die vroeg begraven te worden in zijn geboortestad. Hij wou op dit eiland begraven worden, om zo enkel de zee te horen. “Di maman, 7 kiki è antèré lah?” moet hij nu iedere dag aanhoren.

Het is in deze streek dat de getijden het sterkst zijn (gemiddeld 15 meter, terwijl wij in België amper aan 6 meter geraken bij hoogtij). De getijden (afkomstig van het Atlantisch Oceaan worden geconcentreerd door de trechter die gevormd wordt door Bretagne en Normandië. Niet ver van Saint-Malo werd er een getijdencentrale gebouwd op de rivier Rance. Deze centrale gebruikt de getijdenstroom om generatoren aan te drijven.

Het water komt heel vlug op, en we hebben slechts een paar minuten kunnen shooten op het eiland Grand-Bé. Waren we niet op tijd teruggekeerd, dan zaten we nog op het eiland tot 's avonds laat. De geforceerde terugtocht is een excuus om wat waterfoto's te nemen.

De rest van de shooting gebeurde op de rotsen voor het strand. Er was heel veel wind, wat de shooting niet aangenaam maakte. Ik had het koud en was echt niet geïnspireerd, ik geef het toe.

Na een etentje in een restaurant zijn we naar Mont-Saint-Michel gereden. Vroeger was dit een eiland dat enkel met bootjes kon bereikt worden, tegenwoordig is de baai van Saint-Michel volledig verzand. Er zijn werken aan de gang om de baai weer op te ruimen, maar dit is niet eenvoudig omdat de zandbanken uit drijfzand bestaan. De getijdencentrale heeft trouwens ook last van de verzanding, en de stroomproduktie zakt gemiddeld met 1% per jaar.

Voor deze shoot had Charles een nieuw model meegenomen. Dit model hoort duidelijk niet bij de andere modellen (die eigenlijk vriendjes zijn die van de ene fuif naar de andere strompelen).

De fransen besluiten deze avond zelf te koken omdat ze ervan uitgaan dat de belgen 's avonds niet meer eten. Zonder de organisatoren en de belgische modellen uit te nodigen koken ze wat (slappe deegwaren en een paar potten tomatensaus). De dag voordien hadden Jean en Erik een verse maaltijd bereid met vlees en groente.


19 mei
Saint-Léonard-des-Bois

Zoals iedere dag doen de twee belgische modellen hun ochtendgymnastiek, met op de ifoon een volledig trainingsprogramma. Die twee hebben elkaar blijkbaar gevonden! De fransen kijken toe.

Vanf 2012 moeten alle modellen een kleine bijdrage betalen voor de fotoshoots (10€/dag). Deze bijdrage dekt zeker niet de kosten die de organisatie maakt. Blijkt dat Charles zijn franse modellen niet geïformeerd had (terwijl dit duidelijk gecommuniceerd werd op de website en naar Charles toe). De modellen hebben geen geld op zak (terwijl ze de laatste dag gingen fuiven). De franse modellen plunderen de vrieskast en laten zelfs niets meer over voor de belgische modellen. Ze vragen zelfs niet of de belgische modellen iets moeten hebben.

Na de mededeling dat de fransen hun bijdrage direct moeten betalen weten de fransen niet wat gedaan. Ze zitten samen aan tafel, maar er gebeurt niets. Ondertussen hebben wij de afwas gedaan en de boel opgeruimd. Een paar uren later zitten de fransen nog steeds te treuzelen aan tafel. Charles kan duidelijk geen leiding geven.

De organisatoren besluiten de franse modellen geen foto's te geven zolang de bijdrage niet betaald is. Storten wordt ook problematisch, want de fransen hebben zelfs geen bankrekening. Alles zou via Charles moeten gebeuren. Eén week later, nog niets op de rekening. Wat had je verwacht: zulke professionele fotomodellen!

We doen een shoot in Saint-Léonard-des-Bois. De Sarthe loopt hier ook door het dorp. Het is een mooie plaats en er zijn voldoende mogelijkheden voor goede foto's. Het begint echter te regenen en we besluiten terug te keren. Er wordt gepalaverd over het uur van vertrek van de fransen (de fransen palaveren, ons kan het niet schelen). Gaan ze nog blijven (en doen we een fotoshoot in de zolder), of vertrekken ze direct? Wij ruimen op en laden de wasmachine met de natte kleren en de fransen babbelen verder. Het wasprogramma van 1.30 uur is gedaan en ze zitten nog te babbelen.


20 mei
Vivoin

De fransen zijn gisteren laat vertrokken. We doen nog een kleine shooting. Het huis heeft een zekere charme (maar niet als het koud is, want het bovenverdiep is niet geïsoleerd). Dit zijn de meest sfeervolle foto's.

In afwachting van de concierge geven we een korte informatiesessie aan de belgische modellen: informatie over modellenbureau's, over verkiezingen, over interessante websites.

Wij besluiten dat wij in het vervolg de organisatie volledig zelf in handen nemen. We hebben hier maar al te duidelijk gemerkt dat het beter is te werken met een paar gemotiveerde modellen, dan met een bende leeglopers. Het niveauverschil is gewoon te groot, maar met een beetje motivatie hadden de fransen de kloof kunnen overbruggen. We waren echt van plan geweest de franse randgevallen naar huis te sturen op de tweede dag. En zeggen dat we speciaal het aantal belgische modellen tot 2 hebben beperkt om meer franse modellen toe te laten!

De hier gepubliceerde foto's zijn een zeer beperkte selectie uit meer dan duizend foto's. De modellen krijgen eerst een aantal bewerkte foto's, dan een DVD met alle foto's waaruit ze verder kunnen kiezen welke foto's bewerkt moeten worden.


Vivoin


Saint-Malo


Mont-Saint-Michel


Saint-Léonard-des-Bois


Vivoin

Paginas die volgens Google je zouden kunnen interesseren