Ieder jaar verlopen de shooting days van september op een andere manier, en dit is ook het geval dit jaar. Maar laten we chronologisch te werk gaan. Tenzij anders vermeld staat Amar Ramic “le petit bosniaque” op de foto's.

Maandag 8 september

Bunker aan de Cap Griz-Nez

De eerste dag wordt normaal gebruikt om shopping te doen. Het weer was echter uitstekend en we hebben daarom reeds een paar shootings gepland op die dag. We zijn niet erg ver geweest: de nabijgelegen Cap Griz-Nez (die in volle transformatie is). 's Avonds nog een korte shooting aan de bunkers in de omgeving. De eerste drie foto's rechts zijn eveneens op de eerste dag genomen.

---

Dinsdag 9 september

Rangeerstation in Dunkerke

Tweede dag shooting aan een rangeerstation, foto's genomen vanop een defekte lokomotief (minstens 6 maanden niet meer gereden: toen ik begin van het jaar op verkenning ben geweest lag de lokomotief er al). Het weer is halverwege de dag echter plots omgeslagen, waardoor de shooting vroegtijdig afgebroken moest worden. Toen we donderdag opnieuw toekwamen om de shooting verder te zetten waren er arbeiders aan het werk in de buurt en konden we niet op de loc.

Strand van Dunkerke

---

Woensdag 10 september

De ganse dag mooi weer gehad, maar geen shooting. Bleek dat één van de modellen drugs gebruikte. Vroeger was ik heel progressief wat betreft het roken van een jointje, maar na deze ervaring ben ik voorstander van Zero Tolerance. Het model rookte zijn jointjes op zijn kamer (wat uitdrukkelijk verboden was) en was meestal zo stoned dat hij amper kon rechtstaan. Heeft wel vijfmaal gevraagd of de franse autowegen tolvrij waren. Uiteindelijk heb ik hem een péage-ticket gegeven, maar het mocht niet baten: de dag daarna opnieuw dezelfde vraag toen we de autosnelweg opreden. Hij had totaal geen moraal besef meer en heeft een riem op klaarlichte dag gestolen (toen iedereen stond te kijken!) Jointje aangeboden aan minderjarigen op de set, bleef in bed liggen tot 14 uur, sfeer totaal verpest. Vergat iedere keer zijn bord in de vaatwas te plaatsen, vergat bij iedere shooting zijn fles water en een paar accessoires. Op de terugweg, op het perron, gewoon zijn notebook computer vergeten toen de trein het station binnenreed. Op zijn eentje at hij wel evenveel als de volledige cast, zonder te wachten of iedereen bediend was. Ik heb meerdere keren mijn maaltijd moeten afstaan omdat ie de andere porties opgegeten had, zonder te wachten tot dat iedereen aanwezig was. Ook heeft hij alle Mars Ice en Bounty Ice opgegeten. Die dag hebben we besloten hem niet meer te gebruiken op volgende shootings. Er staan trouwens geen foto's van hem op deze site.

Een ander misverstand diende opgeruimd te worden. De duitse waren blijkbaar in de waan dat er één shooting per dag voorzien was, maximaal twee uren (verplaatsing inbegrepen!), en dat ze voor de rest van de dag vrij waren. Dat is wel niet de bedoeling van een shooting day, hé. Met het veranderlijk weer wordt er geshoot als het weer het toelaat. Met de duitsers hebben we trouwens nooit een shooting in de vroege uurtjes kunnen houden (als het licht het mooist is): ze lagen nog te maffen, die moffen.

Echte fotomodellen kan je ze ook niet noemen: ze hebben slechts één shooting achter de rug met één enkele fotograaf, en echte opdrachten hebben ze nog nooit gehad. De verwachtingen die ze hadden konden natuurlijk niet waargemaakt worden: deze modellen zouden nooit in een echte fotoshoot ingezet kunnen worden. Het niveau van een professioneel model ligt toch wat hoger...

---

Donderdag 11 september

Bunker Pointe de la Crèche

Verschillende shoots gehouden vandaag. Een ochtendshoot met de Belgische modellen aan de bunker aan de overkant van ons huis, een shooting aan het kasteel op het strand in Ambleteuse (aan de monding van de Slack), een shooting op het strand in Audresselles (waar we ook gegeten hebben, Vogelfisch (sic) oftewel ailes de raie (roggevlerken)), en in de namiddag een shooting aan de Cap de la Crèche. Omdat het weer niet meer zo mooi was zijn we niet op onze gewone shooting plaats geweest (de doorgang naar het strand) maar naar de bunkers in de nabijgelegen duinen. Het begon te miezeren en de sfeer werd grimmig. De duitsers zijn blijkbaar niet gewoon meer dan een korte shooting per dag te houden, terwijl een fotoshoot in de studio gemakkelijk een halve dag in beslag neemt!

---

Vrijdag 12 september

Living omgebouwd tot een fotostudio

Vrijdag voormiddag was het nog altijd aan het miezeren. De living dan maar omgebouwd tot een fotostudio. Het is heelwat moeilijker te werken in een studio-omgeving, voor een studio-shoot heb je nood aan visagie (fond de teint) omdat alle foutjes duidelijk zichtbaar zijn op de foto's. In de namidag zijn we naar Le Crotoy gereden (daar was het al opnieuw mooi weer).

---

Zaterdag 13 september

Le Crotoy: een paar van de de belgische modellen

Op zaterdag hebben we een grote shooting met talrijke modellen: eerst naar Le Crotoy met de belgische modellen (de duitsers sliepen nog altijd). De aanwezige modellen zijn Stijn, Tzanko, Edison, Piétro (foto boven, van links naar rechts) en Lars (foto onder).

Le Crotoy

In de namiddag zijn we naar de Pointe de la Crèche gereden, deze lokatie biedt voldoende mogelijkheden voor een talrijke groep. De jager hoort niet bij de fotomodellen maar vormt een deel van het décor.

Aan de voet van de Pointe de la Crèche

Ik heb die week 2225 km afgelegd (30 uren in de wagen): afhalen en terugbrengen van de modellen, aankopen doen, rijden naar de shooting plaats. We pompen een groot budget in de shooting days (verhuur huis, terugbetaling verplaatsingen, maaltijden, extra's). Maar zoals de shooting deze week verlopen is geweest kan het niet meer. Wat hebben wij geleerd uit deze shooting-week?
Dat we de modellen beter moeten screenen (bij vergrijpen moeten ze direkt naar huis gestuurd worden zodat de sfeer niet verder verpest wordt),
dat de afspraken duidelijker gemaakt moeten worden (het is niet de bedoeling dat de modellen tot 2 uur in de namiddag in bed liggen).
Sommige modellen hadden nog nooit een stofzuiger gezien en hun kamer was al na een paar dagen een smerige boel. Opruimen is een woord dat bepaalde modellen niet kenden.

Natuurlijk hebben we ook heel goede modellen gehad, maar de hele sfeer werd verstoord door twee mensen met een negatieve ingesteldheid.

Een paar klassieke portfolio-foto's

Piétro	Stijn	Tzanko

Strand Cap de la Crèche

Het water te koud? Eerst klagen de modellen dat het water te koud zou zijn, maar na de shooting nemen ze nog de tijd om een duik in het water te nemen.