Verpakking Proefopstelling voor de foto's Canon EF 100 ƒ/2.8 MACRO USM Celestron, (bijna) dezelfde opstelling als Canon Scherpgesteld op de bovenste kop (naar beneden gemonteerd) Scherpgesteld op de onderste kop (zwart blokske) Maximale vergroting Celestron Canon EF 100 MACRO

De werking is eenvoudig: het bereik wordt ongeveer ingesteld, en dan wordt er scherpgesteld door het onderwerp of de camera dichter of verder te plaatsen. Je moet dichter bij het onderwerp komen om meer vergroting te bekomen (de instelling van de vergroting is in feite een focusinstelling). De doorzichtige ring beperkt de vergroting tot 40×, en dit is een redelijke waarde. Wens je verder te gaan, dan kan je de ring verwijderen (dit kan ook nodig zijn als het te fotograferen onderwerp deel uitmaakt van een groter geheel en je anders niet dicht genoeg kan).

De camera kan ook video-opnames maken, maar dan met een nog lagere resolutie, namelijk VGA-resolutie [640 * 480 pixels] (deze funktie heb ik niet uitgetest).

Nog een minpunt is dat het live beeld eveneens beperkt is tot VGA resolutie, zodat het moeilijk te zien is of het beeld zijn maximale scherpte heeft.

Het maken van een foto is heel eenvoudig, gewoon op de orange knop drukken.

Omdat de sensor zo klein is, is de scherptediepte redelijk (een zwak punt van klassieke macro-lenzen), dit is dan ook het enige positieve aan het toestel.

De foto toont een gedeelte van een harde schijf, namelijk de armen waarop de koppen gemonteerd staan. Als de schijf aan het werken is zweven de koppen boven de sneldraaiende plateau's (het zwarte gedeelte links in beeld). Bij het uitschakelen worden de koppen van de schijf getrokken en geparkeerd op een veilige plaats (dit terwijl de plateau's nog draaien). Op de foto's staan de koppen geparkeerd. Dit mechanisme zorgt ervoor dat de koppen niet tegen de magnetische laag terecht komen als de schijf uitgeschakeld wordt en de schijf vertraagt.

De kwaliteit van de gebruikte optiek is laag waardoor je geen echt scherpe beelden kan bekomen (vooral bij grotere waarden). Het toestel gebruikt een niet-gecoate plastiek lens. Chromatische aberraties zijn nauwelijks te zien, maar dit komt niet door de optiek, maar door het feit dat de lichtbron een slechte kleurweergave-index heeft (weinig verschillende kleuren).

De kleuren van de Celestron zijn niet denderend en de sensor kan de dynamiek niet aan (een deel van het beeld is te donker en een deel is overbelicht). Deze slechte belichting wordt ook veroorzaakt door de led-lampjes die zeer dicht gemonteerd staan tegen de lens.

Je kan de belichtingscompensatie niet instellen (beeld donkerder of helderder maken om de juiste elementen in beeld te laten uitkomen). De oplossing is hier een wit of zwart blad papier als achtergrond te gebruiken om het fototoestel te forceren het onderwerp donkerder of helderder te tonen.

Een andere probleem van de Celestron is dat je zeer dicht bij het onderwerp moet. Met de gemonteerde ring was dit de maximale vergroting dat bekomen kon worden en een identieke opstelling zoals bij de Canon was zelfs niet mogelijk. Voor complexe onderwerpen is een sterke beeldvergroting onmogelijk: de koppen van een harde schijf (nochtans aan de zijkant van de behuizing) zijn een zeer moeilijk te fotograferen onderwerp.

Op het live-beeld op 640 * 480 is het onduidelijk te zien waar het vlak van de beste focus loopt: je weet nooit of het onderwerp zijn maximale scherpte heeft. De oplossing is hier werken met de statief en aan micro-focus te doen: foto nemen en de camera of onderwerp heel beperkt verplaatsen. Een moeilijke bedoening, want het fototoestel zit nagenoeg tegen het onderwerp.

Voor mindere uitvergrotingen (fototoestel verderaf van het onderwerp) leveren de lichtbronnen storende reflekties op die enkel vermeden kunnen worden door het fototoestel schuin te houden ten opzichte van glanzende oppervlaktes.

Onderwerpen kunnen niet door transparantie bekeken worden (bekijken van preparaten of dia's) want de lichtbron maakt deel uit van het fototoestel.

Als je met de beperkingen van de lens kan leven kan je opmerkelijke foto's nemen: de laatste foto is genomen met de Celestron tegen de kop van de harde schijf. Wat je in beeld ziet is precies 3mm groot (een verdere uitvergroting is in de praktijk niet mogelijk). Een macro-lens zou een onderwerp van 20mm groot tonen, echter met een veel hogere resolutie (de resolutie van je spiegelreflex) en betere kleuren.

Het besproken toestel is een basistoestel.

• Een duurder toestel heeft een LCD scherm (en geen USB-aansluiting naar de computer), maar wel een slot voor een geheugenkaart. De sensor heeft hier 2 megapixels. Ik weet niet of dit een verbetering, want de beelden bekijken op een LCD schermpje is niet optimaal (de geschatte resolutie van het schermpje is 320 * 240 pixels).
• Een ander toestel is een volwaardige microscoop (dus zonder de mogelijkheid om de optische unit los te gebruiken), maar de vergroting is hier ook veel hoger, waardoor een klassieke microscoop-opstelling wel noodzakelijk is. Hier zijn zowel transparante als reflekterende onderwerpen gemakkelijk te bekijken dankzij een losse lichtbron.

Een tip: kijk naar de advertenties (links en boven op deze pagina). Mijn advertentieregie zal er waarschijnlijk voor zorgen dat er verschillende aanbiedingen voor digitale microscopen op de pagina verschijnen.