"Fotografie" Guy Coppens

• De achtergrond is lelijk, staat niet recht en is veel te scherp. Met een andere dan de kitlens had je de achtergrond misschien onscherp kunnen maken.

• De flits is zichtbaar in de ruiten als witte vlekken, maar ook als storende schaduw. De slagschaduw plakt tegen het model. De eerste les in de fotografie is dat je de slagschaduw van de flitser moet vermijden.

• De helderheidsverdeling is verkeerd, je hebt een typisch voorbeeld van flitsvignetering veroorzaakt door een kleine flitser (zonder softbox). De helderheid van de huid hangt af van de afstand tot de flitser: het model wordt begrensd door een zwarte omtrek.

• De direkte flits haalt alle eigenschappen van het model weg ("platstrijken" noemen wij dit in fotografie-termen). Indirect flitsen (met reflektor) had hier kunnen helpen.

• Wat je niet ziet op deze foto: op zijn profiel staan er honderden nagenoeg dezelfde foto's, genomen tegen dezelfde achtergrond, in dezelfde on-pose. Op andere foto's trekt het model zijn onderbroek naar beneden.

• De compositie of esthetiek van de foto is totaal zoek. Er wordt geen poging ondernomen om een mooie foto af te leveren.

Een professionele fotograaf (met het juist aantal "f" en "s") is ooit naar school geweest. Wat leer je in de eerste lessen fotografie? Het begrip "chiaroscuro", dat het tegengestelde effekt beoogt als het "platstrijken". Toen de lesgever een oude vent van in de 70 bleek te zijn en geen jong gastje van 17 jaar, dan is de Coppens niet meer komen opdagen.

Deze reeks is geplukt van zijn facebook-profiel. Allemaal dezelfde poses en dezelfde achtergronden (leer je als model poseren? Ik heb daar niet de indruk van), gewoon bandwerk. De modellen zijn gewoon “de la chair à canon” voor zijn lens: jong mannelijk vlees om aan zijn trekken te komen.

Coppens heeft duidelijk nooit de tijd van de filmfotografie meegemaakt, waar je 9 foto's met een rolletje kon maken (middenformaat, natuurllijk, het enige formaat dat professioneel genoeg was voor de beroepsfotografen). Ga je bij een echte beroepsfotograaf (ik heb het hier over bijvoorbeeld Philippe Rikir of Ercan van Dominique Models), dan mag je van geluk spreken als je een paar foto's krijgt. (En met een paar bedoel ik 2)

Alle fotografen worden beter met de tijd, het is een leerproces. Er is maar één fotograaf die na jaren nog altijd dezelfde waardeloze foto's produceert...

En, neen, de aanduiding “P” op je fototoestel staat niet voor “Profesioneel”

Als je als model een fotoshoot doet bij Coppens, dan ben je voorgoed gebrandmerkt in de branche. Coppens is heel goed bekend bij de grote belgische modellenbureaus (Dominique en IMM om er maar twee te noemen), en niet in positieve zin! Robert Bams kreeg het benauwd toen ik in een gesprek de naam Coppens liet vallen. Geen enkel modellenbureau wilt het risico lopen om een model uit te sturen voor een opdracht voor bijvoorbeeld Nivea for Men of Bikkembergs (de echte, dan), om dan nadien geconfronteerd te worden met foto's waarop het model halfnaakt in suggestieve porno-poses staat.

Heb je een mooi lijf, dan is de fotoshoot gratis (Coppens zal je zelf 300€ aanbieden voor de fotoshoot, maar dat geld zal je nooit zien). Kom nou: een beroepsfotograaf die zijn modellen geld belooft... daar klopt toch iets niet?

Eenmaal ingeschreven bij Coppens moet je niet proberen om naar een andere fotograaf te gaan (je zou de foto's kunnen vergelijken), want van zodra je een fotoshoot doet bij een andere fotograaf (of je gaat naar een echt modellenbureau, of je wilt niet meer shooten bij Coppens), dan krijg je een faktuur in de bus. Terwijl het afgesproken was dat de shooting gratis was (of dat Coppens je zou betalen). Ik heb zo verschillende getuigenissen van modellen...

Maar ik heb ook modellen die het link spelen: ze vragen eerst het geld en komen dan niet op de afspraak.

In vergelijking met een gsmfoto is er inderdaad een kleine verbetering, maar welke waarde mag je geven aan het oordeel van een model zonder ervaring, iemand die een hamburgertent als het hoogtepunt van de gastronomie aanziet?