Ranger 500mm f/8


Fotografie » TechTalk » Produktbesprekingen » Lenzen » Ranger 500mm ƒ/8

Een spiegellens is een heel speciale lens, waarbij de bekomen foto's ook heel specifieke kenmerken hebben.

Fotografie sites en forums spreken soms over spiegellenzen, maar plaatsen geen foto's om vergelijkingen mogelijk te maken. Dit is mijn opstelling voor de vergelijkingen:

Vanwege de kleinere sensor van de 50D is het verschil in bereik niet zo groot (200mm komt overeen met een 320mm). Ik heb dit gedaan zodat de beelden beter vergeleken kunnen worden (beeldscherpte, kleuren, enz). Later vergelijk ik ook beide lenzen op éénzelfde toestel.

Op de eerste foto merk je direct het verschil tussen een spiegellens en een klassieke lens: een heel sterke vignetering en het verdwijnen van bepaalde kleuren (als test zal ik ooit een testbeeld moeten fotograferen...). Het zijn enkel bepaalde kleuren die verdwenen zijn: dit wordt veroorzaakt door de niet-optimale coating.

Canon 200mm
Ranger 500mm

Canon 200mm
Ranger 500mm

Dit maakt de lens daardoor niet onbruikbaar, het geeft een heel leuke retro-look aan de fotos. Ik zou de leng gewoon kopen voor het effekt!

Ook de bediening van de lens is retro, want er is geen autofocus. Scherpstellen bij zonlicht is redelijk eenvoudig als je goede ogen hebt. De bediening van de autofocus ring gebeurt heel vlotjes en de ring draait over nagenoeg 360, wat een nauwkeurige instelling mogelijk maakt.

Omdat de lens een opening heeft van ƒ/8 is het beeld redelijk donker in de zoeker, waardoor het nagenoeg onmogelijk wordt om scherp te stellen als er weinig licht is. Alle super-tele lenzen (500mm) zijn niet echt lichtsterk (of kosten een fortuin: een Canon EF 500 kost ongeveer 9000€). Deze lens heb ik minder dan 200€ betaald, verzending inbegrepen.

Out of focus highlights

Canon 200mm
Ranger 500mm
Een ander effekt van de spiegellens is de vreemde vorm van de out of focus highlights (de heldere delen die niet in focus zijn). Bij een klassieke lens zijn dat ronde, onscherpe vlekken, bij een spiegellens zijn dat redelijk scherpe ringen.

Canon 200mm
Ranger 500mm
Canon 50mm
Bij de derde reeks werd enkel de Canon 5D MkIII gebruikt, waardoor het verschil in bereik duidelijker wordt. De Ranger geeft een beeld die 2.5× groter is dan met een Canon lens op 200mm. Als de Canon lens op een body met crop sensor gebruikt wordt, lijkt de vergroting minder opvallend (1.56×) vanwege het vergrotingseffekt van de Canon 50D.

Deze derde reeks geeft dus de uitsnede weer, zoals je die ook effektief zou bekomen als je met één enkele body zou werken.

Om een idee van de vergroting te tonen heb ik een derde foto bijgeplaatst met een lens met normaal bereik (precies 50mm). Dit bereik komt ongeveer overeen met de openingshoek van onze ogen.

Bij de grote afbeeldingen zijn de beelden niet bewerkt, enkel wat verkleind en gecomprimeerd om de bestandsgrootte te beperken. Hier heb ik ook uitsnijdingen op pixel-niveau van het midden van het beeld gedaan, om de verschillen beter te kunnen zien.

Spiegellenzen geven meestal een zeer scherp beeld (dat is hier ook te zien), maar ze hebben een ander nadeel: het beeld is minder gecontrasteerd dan met klassieke lenzen (ook de kelursaturatie is automatisch lager). Hier ook is er een wetenschappelijke verklaring die ons heel ver zou leiden, dit heeft niets te maken met de kwaliteit van de lenzen op zich.

Maar het lagere contrast kan gemakkelijk gecompenseerd worden door het contrast achteraf te verhogen. Als je het contrast op de computer zou verhogen is het aangeraden de foto's in RAW op te slaan, dan loop je niet het risico dat je de compressieartefacten gaat versterken bij het verhogen van het contrast.

Bepaalde high end fototoestellen hebben echter een instelling waar je de scherpstelling, contrast en saturatie kan bijstellen. Deze correctie gebeurt in het toestel zelf voordat de foto op de kaart weggeschreven wordt (enkel als je in JPEG opslaat). Met de correctie ingeschakeld zie je nauwelijks verschil in contrast met een klassieke lens (bij mij staat de beeldscherpte altijd op maximaal voor alle lenzen).

T mount

Deze Ranger lens heeft een T-mount. In principe kan de lens op alle bodies gebruikt worden, mits de lens uitgerust wordt met een adaptorring (te vragen bij de bestelling). Je kan die ring best permanent op de lens laten. Je moet een adaptorring kiezen voor je body, dus een ring voor lenzen met T-mount naar EF body (of Nikon body).

T mounts adapters zijn soms moeilijk te vinden. Het is vaak gemakkelijker een adaptorring van T-mount naar M42-mount te gebruiken, en dan een tweede adapter van M42 naar Canon te gebruiken. Vaak hebben de M42 adaptors een chip die de aanwezigheid van de lens doorgeeft aan de body, waardoor de focus confirmation wel werkt (bip en/of lichtstip in beeld als het beeld in focus is). Het scherpstellen moet echter nog altijd met de hand gebeuren, maar de focus confirmation is echt een nuttige voorziening.

Als de lens met een M42 mount te verkrijken is, dan heb je (enkel) een adapter van M42 naar Canon (of Nikon) nodig. Er zijn heel veel goede prime lenzen te verkrijgen met M42 mount, je M42 adaptorring kan je dus nog voor andere lenzen gebruiken!

Gebruik

De instellingen zijn beperkt tot de sluitertijd op het fototoestel (1/320). Het fototoestel zelf regelt de ISO-waarde (auto-ISO funktie). Daardoor heb ik opnieuw een vrijheidsgraad zoals bij een klassieke lens. Als er veel licht is, gaat het toestel de sluitertijd verhogen als de ISO-waarde niet verder verlaagd kan worden.

Persoonlijk vind ik deze lens een fantastische lens. Vroeger heb ik vaak met manuele lenzen gewerkt, de manuele scherpstelling is voor mij dus geen probleem. Wat ik wel mis, is de ô zo gemakkelijke stigmometer in de zoeker. Met de brede ring die soepel over een breed gebied draait is het vinden van de perfecte focus heel gemakkelijk.

Danzij het gebruik van twee spiegels kan de lens niet enkel korter gemaakt worden (de lens is eigenlijk kleiner dan een 100mm-lens), maar ook veel lichter.

Een spiegellens heeft ook enkele refractieve elementen (klassieke lenselementen), maar die dienen uitsluitend om het beeld te corrigeren (ze hebben geen optische funktie en kunnen dus redelijk dun uitgevoerd worden). Deze lens is veel lichter dan mijn normale lens de EF 24-105 ƒ/4 L IS USM.

Omdat de lens zo klein en licht is, is het gebruik ervan ook zo gemakkelijk. Je hebt niet de nadelen van een super-tele lens: heel lange lens die veel wind opvangt en tonnen weegt. Bij voldoende licht is een statief niet echt nodig: dankzij de relatief kleine lens is het gemakkelijk het fototoestel stabiel te houden. Van zodra de sluitertijd boven de 1/320 zit, mag je zeker zijn dat je weinig bewegingsonscherpte zal hebben.

Deze lens gebruik je best op een body met een full frame sensor (Canon 5D). De grotere zoeker maakt het shcerpstellen eenvoudiger, en een lens met een brandpuntsafstand van 800mm (omgerekend naar cropsensor) is echt onbruikbaar.

De lens is ideaal om onopgemerkt foto's te nemen: je zit op een redelijke afstand, en niemand weet dat je met een super telelens werkt. Aktiefoto's nemen lukt niet, vanwege de noodzaak om constant scherp te stellen (het fototoestel doet dat toch nauwkeuriger en sneller).

Het is een lens voor natuurfotografie (stillevens), de lens is moeilijk inzetbaar om bewegende onderwerpen te fotograferen.

De kwaliteit van de lens is zeer goed, er zijn geen loszittende stukken. De behuizing is van metaal. Veel duurdere moderne lenzen hebben een plastieken behuizing!

Deze lens wordt niet meer gemaakt, je zal dus gelijkaardige lenzen moeten zoeken op de tweedehands markt. De Tamron spiegellens is ook zeer goed (wordt ook niet meer gemaakt). Een goede spiegellens (tweedehand) wordt verkocht voor ongeveer 200€. Ga voor een bereik van 500mm, minder als je een body met cropsensor hebt, maar kleinere bereiken zijn moeilijker te vinden omdat de lenzen vaak uit het filmtijdperk dateren, waarbij 500mm als ideaal werd aangezien (full size).

De lens heeft ook een zekere “MACRO” funktie. Het is geen echte macro-lens waarmee je kleine onjecten kan fotograferen, maar je kan wel relatief kleine objecten dichterbij brengen (bloemen, vlinders). De minimale scherpstelafstand is 1.5m, en dan is je bloem of vlinder nagenoeg beeldvullend (faktor 1:3). Het beeld is niet echt scherp en je koopt deze lens dus best niet voor zijn macro-funktie.

Hoe presteert deze lens in vergelijking met een gemiddelde spiegellens?

Kodachrome

Nog een paar foto's met deze lens genomen in Zeebrugge en in Oostende. Door de ongewone kleuren en de sterke vignetering doen die foto's mij denken aan dias die in de jaren 1960 op een groot doek geprojecteerd werden.

A B   1 2 3 4 5 6 7

De algemene informatiepagina over spiegellenzen staat hier.


Contrast op maximum voor een spiegellens


Je kan er niet naast kijken, het is een spiegellens


De bouwkwaliteit is uitstekend, volledig in metaal

Paginas die volgens Google je zouden kunnen interesseren