|
Indien je in het bezit bent van een digitale spiegelreflex, dan is er één begrip dat je wel zou moeten kennen: sensor cleaning of het reinigen van de sensor van digitale reflextoestellen. Filmreflex hebben dit probleem niet, de film schuift bij iedere foto verder zodat contaminatie nagenoeg uitgesloten is.
|
Sensor cleaning: waarom?
Zelf reigigen
Benodigd materiaal
![]() Meer moet dat niet zijn Werkwijze voor het reinigen van de sensor![]() Schakel de cleaning-funktie in via het menu
Tijdens de reinigingsfase kan je de stofdeeltjes niet zien (ze zijn maar een 10-tal µm groot). Grotere stofdeeltjes zoals zandkorrels raken normaal niet tussen sluiter en sensor. De afdichting tussen sluiter en sensor is perfekt anders zouden alle foto's een waas hebben. Ik gebruik al jaren mijn reflex aan de zee en verwissel de lenzen op het strand zelf en nog nooit heb ik een zichtbare stofdeeltje (AKA zandkorrel) op de sensor gezien. Als het een geruststelling mag zijn: wat je reinigt is niet de sensor, maar een beschermplaatje vòòr de sensor. |
Feiten en fiktie

Op forums worden de meeste onzinnige verhalen verteld
|
Op fora kan iedereen zijn zegje doen, en het is dan ook niet verwonderlijk dat de meeste onzinnige verhalen verteld worden, het forum-equivalent van de kettingbrief/kettingmail, zeg maar. "Haal de batterij eruit. Op deze manier verliest de sensor zijn statische lading". Wat voor zever is dat! Statische lading is bij definitie statisch en zal niet wegvloeien omdat de batterij weggehald wordt. Statische electriciteit wordt opgebouwd op niet geleidende oppervlakten (bijvoorbeeld plastiek) door de wrijving. Ook een laminaire luchtstroom zorgt voor "wrijving" en kan plastiek electrostatisch laden. Dat arm batterijke van 7.5V is zeker niet in staat een lading op te bouwen, anders zouden de 235V prisen in huis binnen de korste keren een stofnest worden. Om stof aan te trekken heb je minstens een paar kV nodig (dat principe wordt in electrostatische luchtreinigers gebruikt).
Speciale kitsDie speciale reinigingskits doen me denken aan die vreselijk dure hifi-kabels, super dik uitgevoerd, hoogste geluidskwaliteit, gold plated, zeer soepel natuurlijke rubber, Oxygen Free Copper ®, "meneer, deze kabel is gemaakt uit 99.999% zuiver electrolytisch koper, en u kent de prijs van koper, bla-bla-bla". Als je dan zo'n dure kabel doorknipt, dan merk je dat je gewoon te maken hebt met een kabeltje van 50 cent de meter, met een extra dikke rubberen koker (en het rubber wordt je aangerekend aan 99.25€ de meter). Er bestaan websites die enkel en alléén reinigingsstaafjes en vloeistoffen verkopen (gepatenteerd, natuurlijk!) Een kit kost zo'n 50 USD (verzending niet inbegrepen) en het is niet zeker dat het systeem werkt (of dat je iets met de post ontvangt. De weg van China tot België is zeer lang en moet via de douane passeren...) Nog een geluk dat de dollar zo laag staat. Maar dit zou je niet moeten weerhouden om eens deze sites te bezoeken via de gesponsorde links op deze site (m'n elektriek moet ook betaald worden). Dezelfde bedrijven verkopen trouwens ook viagra, mocht het je interesseren.
Sensor reinigen met perslucht...
Ik ben geen absolute tegenstander van perslucht meer. Bij een sensorreiniging zat er continu een haartje op de sensor. Ik heb de sensor wel 6 keer gereinigd, en altijd was het haartje aanwezig. Soms in het midden, soms in een hoek, maar altijd goed zichtbaar. Uiteindelijk heb ik een lichte straal perslucht gebruikt en het stofje was voorgoed weg. ...met plakband...
...of met sensorbrush |
Waarom zijn stofdeeltjes beter zichtbaar bij een kleine opening?
|
Om deze vraag te beantwoorden kan u zich het best richten tot een astronoom. Die zal u alles vertellen over umbra en penumbra (kernschaduw en halfschaduw). Op microscopisch vlak gebeurt namelijk hetzelfde als op planetair vlak.
De figuren hierboven zijn niet op maat getekend en dienen enkel ter verduidelijking. De sensor is links geplaatst (de zwarte strook). Op de sensor zelf is de bayer kleurmosaiek gemonteerd (de sensor, de microlenzen en de bayer kleurfilter vormen één geheel). Dan volgt de anti-aliasing filter (andere benamingen: blurfilter of low pass filter (LPF)) in het grijs op de figuren en een beschermplaat. Als je de "sensor" reinigt, dan reinigt je eigenlijk een beschermplaatje. Als dat geen geruststelling is! Bij de eerste figuur werken we met een grote opening (diafragma f/2.8). De conus van de kernschaduw (of slagschaduw) reikt niet tot aan de sensor en het stofdeeltje is eigenlijk niet zichtbaar. Enkel de penumbra reikt tot aan de sensor. Bij de tweede figuur hebben we een diafragmawaarde van f/22 en reikt de conus van de totale verduistering wèl tot aan de sensor. |









