Fotografie » Shooting Days » FAQ » Een groep fotograferen

Een groep mensen fotograferen kan heel divers zijn: een trouwreportage natuurlijk, maar ook een groep mannequins of een groep vrienden

Achtergrond

Voor een groepsfoto (en zelfs voor een portret): zorg voor niet te opvallende decors. Een sterk decor vecht voor de aandacht, de ogen van de kijker worden constant getrokken naar de achtergrond. Het resultaat is een onrustig beeld. Veel beginnende fotografen worden afgeleid door het decor, waardoor ze de belangrijkste elementen uit het beeld verwaarlozen: de mensen. De foto als voorbeeld heeft een ander opvallend mankement: de perspectiefvervorming. Deze is gemakkelijk te corrigeren met fotobewerkingsprogramma's.

Indien je een kenmerkend gebouw in beeld wilt hebben, gebruik een grote lensopening en/of zorg dat er voldoende afstand is tussen de mensen en de achtergrond, waardoor die minder scherp afgetekend wordt (het gebouw zal ook minder zijn stempel op de foto drukken).

Zorg dat het onderwerp in de schaduw staat, dit zal de talrijke problemen met de verlichting beperken: te scherpe schaduwen, slechte weergaven van de gezichten, enz. Direct zonlicht verhoogt het contrast, en maakt de kleine huidoneffenheden extra zichtbaar: rimpeltjes, kringen rond de ogen,... Foto's rond de middag genomen zijn drukkend, met de schaduw van de wenkbrauwen, van de neus,... Bij groepsfotografie kan een flitser niet opboksen tegen de zon. Een foto met de personen in frontaal zonlicht is het ergste: de mensen kunnen hun ogen niet open houden, ze trekken grimassen, ze gaan scheef staan. Hier ook zorgt het contrast voor een onaangenaam beeld.

De achtergrond mag niet achter de mensen doorlopen. Ik heb het hier bijvoorbeeld over een muur die achter de nek van de mensen loopt, het effekt is nogal storend. Laat de muur onder de schouders of boven het hoofd van de mensen lopen. Je zal je standpunt moeten wijzigen: ga op je knien zitten of zorg voor een verhoogde positie.

Schaduw

Opgelet, de schaduw kan voor heel slechte kleuren zorgen, dit hangt af van waar het licht afkomstig is. Indien het zonlicht door een dun gebladerde gefilterd wordt krijgen de mensen een groezelige teint dat het fototoestel niet kan corrigeren. Dit is ook het geval als een grasperk in de buurt fel verlicht is en zonlicht naar de mensen weerkaatst.

Ook gevaarlijk: een blauwe lucht. Als de mensen enkel licht krijgen uit de blauwe lucht, dan zullen ze een onnatuurlijke teint hebben. Fototoestellen kunnen min of meer deze situatie meester, maar je kan de witbalans instellen op "schaduw": digitale fototoestellen zullen de correctie min of meer goed kunnen uitvoeren. Als de foto overwegend groen is, dan kan je de instelling "TL licht" proberen, bij bepaalde toestellen werkt dit zeer goed. Indien je in RAW werkt, moet je de foto's individueel op de computer bewerken.

Tegenlicht

Indien je de mensen niet in de schaduw kan plaatsen, probeer de foto's in tegenlicht nemen. Je zal een lichtmeting moeten uitvoeren op de gezichten (spot-meting) of manueel werken en verschillende waarden uitproberen. Eenmaal de juiste waarde gevonden, zet die vast in het toestel, want door tegenlicht kan de meting nogal verschillen van de ene foto op de andere (n stop overbelichten voor alle foto's is bijvoorbeeld geen goede oplossing). Vaak is de achtergrond wat overbelicht, maar dit stoort niet.

Ik ben een grote fan van tegenlicht, maar dit vraagt wat ervaring. Fotografen waarmee ik samenwerk gebruiken bijvoorbeeld nooit tegenlicht, terwijl ik altijd foto's in tegenlicht probeer.

Om flares te vermijden moet je als fotograaf in de schaduw gaan. Hoe breder het gezichtsveld, hoe meer flares je kan hebben. Ga wat achteruit en probeer een minder brede lens. Het licht van de zon mag niet op de lens vallen. De zonnekap is maar echt efficient bij prime lenzen omdat alles wordt afgesneden wat niet zichtbaar is in het beeld. Bij een zoomlens is de zonnekap berekend voor de meest brede stand van de lens.

Indien je een assistent hebt, gebruik hem om een schaduw op je lens de werpen. Zorg dat hij naast jou staat en met een stuk karton (of een reflektor) moet hij ervoor zorgen dat er geen direct zonlicht op de lens valt. Het verschil zal direct opvallen: de foto's zijn meer contrastrijk, de kleuren meer gesatureerd en de scherpstelling zal vlotter gebeuren. Zelfs een perfekt propere optiek heeft last van flares.

Compositie (onderwerp)

Verplaat de mensen om een evenwichtige compositie te bekomen. Mensen die felle kleuren dragen moeten aan beide kanten van het beeld staan. Indien er slechts n persoon een felle kleur draagt, zet ze in het midden van het beeld om ervoor te zorgen dat het beeld onevenwichtig zou worden. Dit is vooral van belang bij kleine groepen.

Indien er meerdere rijen mensen zijn, moet je scherpstellen op de voorste rij. De scherptediepte is zodanig dat die zich verder uitstrekt achter het scherpstellingsvlak dan ervoor. Mensen op de tweede rij (en zeker de derde rij) zijn minder zichtbaar en worden vaak half bedekt door mensen op de voorste rij.

Voor het nemen van de foto zeg je dat de mensen die mij niet kunnen zien ook niet zichtbaar zullen zijn op de foto. Dit is vanzelfsprekend, maar een aantal mensen begrijpen de bedoeling niet. Je zal de mensen manueel moeten verplaatsen omdat er anders slechts de helft van hun gezicht zichtbaar zal zijn.

Zorg voor een evenwichtige compositie. Opvallende mensen (felle kleuren of corpulente postuur) zet je beter op de tweede rij, zelfs al zijn het de belangrijkste mensen op de foto. In dit geval laat je een open ruimte op de eerste rij, juist voor deze belangrijke mensen. Na de mensen verplaatst te hebben, moet je opnieuw de compositie controleren, want een aantal mensen zullen zich opnieuw ongecontroleerd verplaatst hebben.

Communiceer met je publiek. Mensen moeten een open, aantrekkelijk gezicht hebben. Je kan een glimlacht niet bevelen, dat werkt niet. Zorg zelf voor een positieve ingesteldheid en je zal meer kans hebben dat de mensen hun ogen open hebben. In een groep van 30 mensen is het bijna onvermijdelijk dat er mensen hun ogen dicht hebben. Het systeem "ik tel tot drie" werkt averrechts, bepaalde mensen sluiten instinctief hun ogen bij "drie". Dit is een fout die alle beginnende fotografen doen, in de hoop betere foto's te bekomen. Tot drie tellen helpt wel beter bij individuele portrets. Neem veel foto's, spreek om de mensen gerust te stellen. Hier is een fotograaf meer een akteur dan een fotograaf.

Een groep mensen fotograferen

Een eerste opmerking: hoe meer volk op de foto, hoe groter de kans dat de foto niet gelukt zal zijn: iemand heeft zijn ogen gesloten, iemand trekt een zure smoel, iemand kijkt naar de grond of verdwijnt volledig achter iemand anders,...

Paginas die volgens Google je zouden kunnen interesseren