In de twee eerste gevallen is het gebruik van een lichtparaplu in plaats van een softbox aangeraden. Een lichtparaplu geeft een meer geconcentreerde lichtbundel, een beetje zoals de koplampen van een auto. Bij catwalk is de geconcentreerde lichtbundel een must zodat het licht ver genoeg reikt, bij groepsfoto's fungeert het plafond als softbox.

Een ander uitgewerkt voorbeeld betreft tegenlicht. Hoe storende flitsreflekties te vermijden lees je op deze FAQ pagina.

Bij catwalk heb je het probleem dat de modellen heen-en-weer wandelen, en je geen enkele manier hebt om het vermogen van de flitsers à la seconde te regelen. Vooraan zal het model overbelicht zijn, achteraan zal het model in de ruis verdwijnen. Je hebt hoogstens een speling van een meter of twee. Maar er zijn oplossingen voor het fotograferen van een modeshow. Je gebruikt geen softbox, maar een lichtparaplu (zo groot mogelijk, en met de zilver reflekterende zijde, niet de zacht-witte zijde). Een softbox geeft een veel te diffus licht dat niet ver genoeg reikt. Een lichtparaplu met reflekterende zijde geeft een redelijk gebundeld licht, maar juist niet teveel, daar zorgen de oneffenheden van het doek wel voor.

Je hebt twee studio-flitsers met lichtparaplu nodig. Je zet ze links en rechts van de catwalk, redelijk uit elkaar zodat ze een gelijkbenige driehoek vormen. Nu komt de "truc van de professional": je richt de reflektoren precies naar de ingang (de verste plaats waar je de modellen moet kunnen fotograferen). Je richt de reflektoren zeker niet naar het midden van de catwalk! Het leuke is nu dat als het model naar voren komt, hij minder en minder in de lichtkegel zit, zodat de lichthoeveelheid redelijk constant blijft. Een lichtparaplu geeft geen scherpe overgang, maar een heel geleidelijke (nog minder dan op de afbeelding). Je hebt geen vreemde effekten, want het model wordt aan beide zijden evenveel belicht. Als het model lateraal beweegt, dan geeft de tweede flitser het extra licht dat niet meer van de eerste komt. De “sweet spot” dat bij een normale opstelling slechts een meter bedraagt, is nu uitvergroot tot 5 meter.

Mijn hoofdlicht staat links en bestaat uit een softbox. De softbox wordt zo dicht mogelijk bij het onderwerp geplaatst: hoe dichter de softbox, hoe meer diffuus het licht is. Het meeste licht komt van deze flitser

Ik gebruik een tweede flitser die voor omgevingslicht zorgt. De flitser is uitgerust met een kleine reflector die naar het witte plafond gericht is. Het resultaat is mooi en natuurlijk licht. Deze flitser zal ook storende schaduwen onderdrukken.

Om zo'n ruimte te belichten heb je genoeg aan 2 × 150Ws. Ik snap niet dat bepaalde fotografen afkomen met flitsers van 500Ws en meer. Zelfs met deze twee flitsers op half en kwart vermogen moet ik nog altijd een opening van ƒ/8 gebruiken.

Bij studiowerk regel je de opening met een lichtmeter. Zelf kan je dicht of ver van het onderwerp staan, de opening verandert niet. Enkel als je het onderwerp verplaatst of de instelling van de flitsers wijzigt zal je een nieuwe lichtmeting moeten doen.