Manier van voorstellen van de kleuren door middel van zijn luminantie (Y) en twee kleurcomponenten (UV of Cr Cb). Op computer-niveau komt dit overeen met het Lab formaat (Luminositeit en twee kleurkanalen a en b). Dit codeersysteem werd het eerst gebruikt bij kleurentelevisie omdat die het voordeel heeft om volkomen compatibel te zijn met zwart/wit (als er geen kleurinformatie aanwezig is, heeft men een monochroom beeld).
Een ander voordeel van dit kodeersysteem ten opzichte van RGB is dat de beperkingen van het menselijk oog gebruikt kunnen worden om compressie toe te passen. Onze ogen hebben een beperkte kleurenresolutie: het is daarom mogelijk de kleurinformatie sterker te comprimeren dan de helderheidsinformatie. Bij RGB zit de helderheidsinformetie over de drie kanalen verspreid. Bij televisie wordt slechts een zeer beperkte bandbreedte gebruikt voor de kleurinformatie.
Vaak gebruikt met de indikatie Y'UV om aan te geven dat de helderheidkanaal gamma-gecompenseerd is. Deze correctie gebeurt aan zenderzijde om de niet-lineaire caracteristieken van de beeldbuis van de televisie te compenseren. In de jaren 50 (de beginjaren van de televisie) was het gemakkelijker de gamma-correctie éénmalig aan zenderzijde te doen, dan een correctiecircuit te moeten inbouwen in alle televisies. LCD toestellen die een lineair verloop hebben, moeten een correctieschakeling bezitten om de onnodige gammacorrectie ongedaan te maken.
De indikatie YUV wordt voornamelijk gebruikt voor analoge bronnen (televisie). Voor bronnen die van oorsprong digitaal zijn zoals DVD, gebruikt men de benaming YCrBr (chrominantie-rood en chrominantie-blauw).
De S-video is een speciale vorm van YUV waarbij beide chrominantiesignalen in kwadratuur op een draaggolf gemoduleerd worden. Deze modulatievorm ligt aan de basis van NTSC en PAL. Bij het franse SECAM wordt alternerend een U of V lijn doorgestuurd (de ontbrekende informatie wordt aan ontvangerszijde uit een lijngeheugen gehaald)
